|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: artykuły spożywcze, działalność gospodarcza, koszty uzyskania przychodów, poczęstunki, reprezentacja | |
| Data: 2009-09-23 | |
![]() Istota interpretacji:Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych z tytułu zakupu poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W ramach działalności gospodarczej wnioskodawca świadczy usługi BHP w zakresie: nadzoru, szkolenia wstępnego, instruktażu ogólnego i szkolenia okresowego. Dla klientów wnioskodawca kupuje wodę mineralną, soki owocowe, kawę, herbatę, które służą jako poczęstunek zarówno podczas rozmów biznesowych jak i dla kursantów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wydatki na napoje, kawę, herbatę są kosztem uzyskania przychodów... Zdaniem Wnioskodawcy poczęstunek klientów w postaci wody mineralnej, soków, kawy czy herbaty nie ma charakteru reprezentacji, gdyż trudno go uznać za okazały czy wystawny. W wielu firmach usługowych poczęstunek klientów stanowi element zwyczajowy przyjętej formy obsługiwania interesantów. Skoro więc wydatki poniesione na zakup wcześniej omawianych produktów nie stanowią reprezentacji, mogą być zatem zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego też wnioskodawca uważa, iż postępuje słusznie, że zalicza je do kosztów w wartości brutto i księguje w księdze przychodów i rozchodów w kolumnie - pozostałe wydatki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
Z powyższego wynika, iż nie każdy wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, to wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania (zabezpieczenia) źródła przychodów. Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów. Z kolei w myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia reprezentacji, wobec czego odwołując się do znaczenia nadanego w języku ogólnym, określonego w słownikach "reprezentacja" to "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną" (Słownik Języka Polskiego red. M. Szymczak, PWN, Warszawa 1989). W odniesieniu do działalności gospodarczej reprezentacja jest rozumiana jako kształtowanie i utrwalanie korzystnego wizerunku firmy, poprzez np. jej wystrój, kontakty oficjalne i handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, sposób podejmowania kontrahentów, wręczanie upominków. Z powyższego wynika, że o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań, mających na celu stworzenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacjach z kontrahentami, gośćmi i potencjalnymi klientami, tj. demonstrowanie pozycji firmy poprzez wytworność i wystawność. Odnosząc powyższe do stanu przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, iż poniesione wydatki na zakup artykułów spożywczych takich jak woda mineralna, soki, kawa, herbata serwowane podczas przeprowadzanego szkolenia, czy też spotkania z kontrahentami nie mają charakteru wydatków reprezentacyjnych, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy uznać, iż wydatki te są elementem standardowej obsługi szkoleń, czy też zwyczajowego poczęstunku podczas spotkań biznesowych. Nie służą bowiem kształtowaniu pozytywnego wizerunku prowadzonej przez podatnika firmy a są jedynie związane z obowiązującą formą świadczenia tego rodzaju usług. W konsekwencji ww. wydatki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z powyższym wydatki związane z zakupem wody mineralnej, soków, kawy, herbaty przeznaczonych na poczęstunek dla uczestników szkolenia (o ile są wkalkulowane w cenę szkolenia) oraz na poczęstunek podawany podczas spotkań biznesowych, jeśli spełniają warunek określony w art. 22 ust.1 ww. ustawy tj. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, nie będą kosztami reprezentacji, mogą więc stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:
Jeżeli zatem wnioskodawca spełnia przesłanki, o których mowa w ww. przepisie, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może zaliczyć przedmiotowe wydatki w kwocie brutto. Pamiętać jednak należy, iż jak wykazano, wymienione we wniosku wydatki nie są wydatkami o charakterze reprezentacyjnym. Ww. wydatki podlegają ujęciu w kolumnie 13 "Pozostałe wydatki" prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-09-23 |
