Istota interpretacji:

Czy zapłacone odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości w części wykorzystywanej w działalności gospodarczej, będą mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów tej działalności proporcjonalnie do wydzielonej powierzchni przeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jako osoba fizyczna. Przedmiotem wykonywanej działalności jest, według PKD: 5520.Z – obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Rozlicza się na zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyła nieruchomość o wartości 480.000 zł, która od momentu nabycia jest wykorzystywana w działalności gospodarczej. Na działalność gospodarczą wykorzystuje 68,59% budynku, zaś pozostałą część, tj. 31,41% stanowi mieszkanie. Na zakup tej nieruchomości, jako osoba fizyczna – nie jako firma – zaciągnęła w banku kredyt hipoteczny w wysokości 380.000 zł. W umowie kredytu, kredytobiorcą jest wnioskodawczyni wraz z mężem. Kredyt został udzielony na okres 30 lat, spłata kapitału wraz z odsetkami następuje miesięcznie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odsetki od kredytu hipotecznego udzielonego osobie fizycznej, ale przeznaczonego na zapłatę za nieruchomość, która jest wykorzystywana w 68.59% na działalność gospodarczą, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej w taj samej części, tj. 68.59%...

Zdaniem wnioskodawczyni, odsetki od kredytu hipotecznego udzielonego osobie fizycznej, a nie firmie, lecz wykorzystywanego do celów działalności gospodarczej we wspomnianej w pytaniu części, stanowią koszt uzyskania przychodu, gdyż nie jest ważna forma kredytu, lecz sposób jego wykorzystania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przytoczonym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie kategorie wydatków mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wskazuje jedynie, iż aby określony wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:

• musi pozostawać w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
• nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• musi być należycie udokumentowany.
  
  

Z powyższego wynika, iż nie każdy wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, to wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania (zabezpieczenia) źródła przychodów.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków:

• zaciągnięty kredyt pozostaje w związku ze źródłem przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza,
• odsetki zostały zapłacone,
• wydatek musi być należycie udokumentowany.
  
  

Jednocześnie zauważyć należy, iż przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, np. czy spłata kredytu dotyczy składnika majątku nabytego do majątku przedsiębiorstwa. Oznacza to, że nie można odmówić prawa do zaliczenia w koszty zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika na spłatę uprzednio zaciągniętego kredytu, w sytuacji gdy kredyt ten był zaciągnięty dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z treści złożonego wniosku, wnioskodawczyni wraz z małżonkiem (jako osoby fizyczne) zaciągnęły w banku kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup nieruchomości, która w 68,59% wykorzystywana jest na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zapłacone odsetki od będącego przedmiotem wniosku kredytu, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej, jednakże w takiej części w jakiej kredyt ten stanowi spłatę zaciągniętego kredytu hipotecznego, dotyczącą części nieruchomości (68.59%) wykorzystywanej w tej działalności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.