Istota interpretacji:

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych z tytułu zakupu poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki partnerskiej, przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 8 czerwca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

• możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych z tytułu zakupu poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi –jest prawidłowe,
• podstawy prawnej zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej –jest nieprawidłowe.
  
  

• możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych z tytułu zakupu poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi,
• podstawy prawnej zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
  
  

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności spółki są czynności w zakresu doradztwa podatkowego. Spółka w ramach prowadzonej działalności odbywa w siedzibie Spółki spotkania biznesowe z kontrahentami, podczas których jest podawany skromny poczęstunek. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka ponosi koszty artykułów spożywczych przeznaczonych na takie spotkania. Nabywane przez Spółkę artykuły spożywcze to w szczególności kawa, herbata, woda mineralna i inne napoje bezalkoholowe, ciastka, paluszki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy taki poczęstunek przygotowany w siedzibie Spółki na spotkania z kontrahentami można uznać za koszt uzyskania przychodów Spółki...

Zdaniem Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy do kosztów uzyskania przychodu nie zalicza się kosztów reprezentacji, w szczególności kosztów poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zgodnie z powyższym ustawodawca do katalogu kosztów wyłączonych z mocy ustawy z kategorii kosztów uzyskania przychodów (bez względu na ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą), włączył wszelkie wydatki przeznaczone na reprezentację.

Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego reprezentacja oznacza okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. Za wystawność, czy okazałość powinny być uznane zachowania, które odbiegają od przyjętych standardów i zwyczajów, charakteryzują się przepychem oraz mają na celu pokazanie własnej zamożności. Zdaniem Spółki poczęstunek dla klientów kawą herbatą, napojami i słodyczami w siedzibie firmy nie jest czymś wytwornym, okazałym i ekskluzywnym. Obecnie zaoferowanie kontrahentowi podczas spotkania napoju lub słodyczy nie jest traktowane jako przejaw szczególnej okazałości, lecz jedynie zwykłych dobrych manier i jest praktyką powszechnie stosowaną w Polsce. To właśnie nie zaproponowanie takiego poczęstunku pozostawi negatywne wrażenie u drugiej strony i zostanie uznane za zachowanie poniżej obowiązujących standardów. Wydatki ponoszone na taki poczęstunek w trakcie spotkań z kontrahentami stanowią zwyczajowy poczęstunek i należą do powszechnie obowiązujących kanonów kultury. Spółka uważa, iż charakter reprezentacji będą miały jedynie te działania, które można uznać za szczególnie okazałe, odbiegające od reguł przyjętych w analogicznych sytuacjach.

Zwykły, skromny poczęstunek natomiast jest nieodłącznym elementem spotkania i nie nosi w żadnym wypadku zdaniem Spółki znamion reprezentacji. Trudno bowiem uznać za "wystawność" zwyczajowo podawaną herbatę, kawę, napoje, czy ciastka. Zatem wydatki na nabycie tych produktów spożywczych - jako niestanowiące reprezentacji - można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując Spółka wskazała, iż poczęstunek w postaci kawy, herbaty, soków, wody mineralnej i słodyczy nie świadczy o wytworności i okazałości w związku, z czym nie powinien być zaliczany do reprezentacji i powinien być uznany za koszt uzyskania przychodu

Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała interpretacje indywidualne:

• z dnia 23 października 2008 r., IPPB3/423-1062/08-2/MW,
• oraz z dnia 30 października 2008 IPPB3/423-1220/08-2/MW.
  wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.
  
  

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
• nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
• musi być należycie udokumentowany.
  
  

Z powyższego wynika, iż nie każdy wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, to wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania (zabezpieczenia) źródła przychodów.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów.

Z kolei w myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia reprezentacji, wobec czego odwołując się do znaczenia nadanego w języku ogólnym, określonego w słownikach "reprezentacja" to "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną" (Słownik Języka Polskiego red. M. Szymczak, PWN, Warszawa 1989). W odniesieniu do działalności gospodarczej reprezentacja jest rozumiana jako kształtowanie i utrwalanie korzystnego wizerunku firmy, poprzez np. jej wystrój, kontakty oficjalne i handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, sposób podejmowania kontrahentów, wręczanie upominków. Z powyższego wynika, że o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań, mających na celu stworzenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacjach z kontrahentami, gośćmi i potencjalnymi klientami, tj. demonstrowanie pozycji firmy poprzez wytworność i wystawność.

Wydatki na zakup produktów spożywczych: kawy, herbaty, cukru itp., służących do zwyczajowego (nie mającego charakteru okazałości) poczęstunku dla kontrahentów podczas spotkań biznesowych, ponoszone przez Spółkę nie spełniają tej przesłanki. Nie służą bowiem kształtowaniu pozytywnego wizerunku prowadzonej przez podatnika firmy a są jedynie związane z obowiązującą formą zachowania przy tego rodzaju usługach.

W konsekwencji ww. wydatki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup wskazanych we wniosku artykułów spożywczych wykorzystywanych do przygotowania zwyczajowo przyjętego poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi uznać należy za prawidłowe.

Jednakże zauważyć należy, iż uzasadniając swoje stanowisko Spółka powołała przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy - ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji, zwanych dalej "podatnikami". Przy czym w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej. W przedmiotowej sprawie dotyczącej spółki partnerskiej będącej (nie posiadającą osobowości prawnej) osobową spółką prawa handlowego, zastosowanie mają jednak przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym w zakresie powołanej we wniosku podstawy prawnej dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie Spółki partnerskiej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup wskazanych we wniosku artykułów spożywczych wykorzystywanych do przygotowania zwyczajowo przyjętego poczęstunku w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi stanowisko Spółki uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Partnerska niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.