Istota interpretacji:

Jakie koszty uzyskania przychodu należy uwzględnić w przypadku gdy pracownik z zakładem pracy zawarł dwie umowy o pracę? W przypadku gdy winny być podwyższone czy można złożyć korektę zeznania za 2008r.?

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 07 maja 2009r. Znak: IBPB II/1/415-275/09/BD wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 20 maja 2009r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wykonuje pracę na podstawie dwóch umów o pracę w jednym zakładzie pracy - jedna umowa na cały etat na stanowisku montera, a druga umowa na #188; etatu na stanowisku motorniczego. Według broszury informacyjnej do zeznania PIT-37, w przypadku gdy podatnik uzyskiwał dochody z więcej niż jednego stosunku pracy, koszty wynoszą 2002,05 zł. Zakład pracy uwzględnił koszty uzyskania przychodu tylko dla jednego stosunku pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zakład pracy prawidłowo uwzględnił koszty uzyskania przychodu...Jeśli powinny być one wyższe czy można złożyć korektę zeznania podatkowego PIT-37 za 2008r. uwzględniając koszty uzyskania wyższe (tj. dla przychodów z więcej niż jednego stosunku pracy)...

Zdaniem wnioskodawcy, pracodawca powinien uwzględnić koszty uzyskania dla dwóch lub więcej stosunków pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. z 2000r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W myśl art. 32 ust. 2 zdanie pierwsze, cyt. ustawy, za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3, oraz po obliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b).

Co do zasady koszty uzyskania przychodu z tytułu m.in.: stosunku pracy uregulowane są w art. 22 ust. 2 cytowanej ustawy, jednakże w zakresie kosztów uzyskania przychodów za 2008r. uregulowania te zawarte zostały w art. 8 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 217, poz. 1588 ze zm.).

W myśl ust. 3 tegoż artykułu do obliczenia dochodu uzyskanego w 2008r. z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej koszty uzyskania przychodów:

1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2. nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
4. nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
   
   

Tym samym do obliczenia zarówno zaliczki na podatek dochodowy za 2008r. jak i należnego podatku za tenże rok winny być uwzględnione koszty w ww. wysokości.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawcę z zakładem pracy łączą dwie umowy o pracę, a zatem w sytuacji gdy pracownik pozostaje w kilku stosunkach pracy, to w każdym przypadku niezależnie od tego czy stosunki te zostały nawiązane z tym samym, czy z różnymi pracodawcami, wszystkie uprawnienia pracownicze ustala się odrębnie w każdym z tych stosunków.

W świetle powyższego, zawarcie każdej umowy o pracę należy traktować na równi z umowami podpisanymi z różnymi zakładami pracy, bez względu na to, czy w roli pracodawcy występuje ten sam czy inny podmiot. Jak wynika z wniosku, wnioskodawca zawarł dwie umowy z tym samym pracodawcą, a zatem pracodawca był zobowiązany – zgodnie z wyżej wymienionymi uregulowaniami – zastosować przysługujące koszty uzyskania przychodów od każdego stosunku pracy łączącego wnioskodawcę z pracodawcą.

Należy podkreślić, że limit roczny kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy określonych przez ustawodawcę jest obligatoryjny dla podatników, którzy otrzymują wynagrodzenie od więcej niż jednego pracodawcy bez względu na to, czy w roli pracodawcy występuje ten sam czy inny podmiot.

Zatem biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że w przypadku uzyskania w 2008r. dochodów równocześnie z tytułu dwóch umów o pracę zawartych z tym samym pracodawcą, w zeznaniu rocznym o osiągniętym dochodzie (poniesionej stracie) wnioskodawca ma prawo wykazać kwotę faktycznie przysługujących mu kosztów uzyskania przychodu, w przypadku gdy nie uczynił tego płatnik, jednakże w wysokości nie przekraczającej łącznej kwoty 2.002 zł 05 gr (lub kwoty 2.502 zł 56 gr – jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania wnioskodawcy w 2008r. było położone poza miejscowością, w której znajdował się zakład pracy, a wnioskodawca nie uzyskał dodatku za rozłąkę).

Zatem w sytuacji, gdy wnioskodawca nie uwzględnił odpowiednich kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu należnego podatku od dochodu uzyskanego w 2008r. to na mocy art. 81 Ordynacji podatkowej jest uprawniony do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2008r. W myśl zawartych uregulowań w art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej - jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.