Istota interpretacji:

Czy zastosować indywidualną stawkę amortyzacji samochodu osobowego?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka planuje zakup samochodu używanego od spółki z o.o. W momencie zakupu samochód będzie używany przez co najmniej 6 miesięcy. Fakt użytkowania samochodu przez okres co najmniej 6 miesięcy potwierdzą dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu. Samochód zostanie wprowadzony po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych Spółki jawnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z zakupem przez Spółkę jawną używanego samochodu osobowego można zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną, zgodnie z art. 22j ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Spółki, ma prawo indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla zakupionego samochodu z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy i roczna stawka amortyzacyjna nie wyższa niż 40%. Wynika to z faktu, iż po zakupie samochód zostanie po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji Spółki i samochód ten spełnia definicję używanego środka trwałego ujętą w art. 22j ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zgodnie z którym samochód uznaje się za używany, jeżeli podatnik udowodni, że przed jego nabyciem był wykorzystywany co najmniej przez okres 6 miesięcy. W tym przypadku potwierdzą to dowód rejestracyjny i karta pojazdu samochodu, a także oświadczenie Sprzedawcy.

Ponadto przepisy nie wskazują przez kogo i na jakie cele dany samochód był wykorzystywany. Dlatego należy przyjąć, że w tej kwestii nie ma ograniczeń. Dla uznania samochodu za używany nie jest zatem istotne, czy był wykorzystywany przed nabyciem przez przedsiębiorcę na potrzeby prowadzonej przez niego działalności, czy przez osobę prywatną na jej potrzeby osobiste. Ustawa nie ustosunkowuje się do faktycznego stopnia zużycia samochodu w okresie przed jego nabyciem przez podatnika. W związku z tym używanym będzie także samochód o niewielkim stopniu faktycznego zużycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku wnioskodawcą jest Spółka jawną, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.