Istota interpretacji:

Czy faktura wystawiona przez firmę wspomnianego pracownika dla Spółki może być kosztem uzyskania w Spółce?

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 25 marca 2009 r. nr ILPB1/415-241/09-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 27 marca 2009 r., wniosek uzupełniono w dniu 3 kwietnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług plastycznych i wystawienniczych. Spółka zatrudnia dwóch pracowników na umowę o pracę.

Jeden z pracowników prowadzi własną działalność gospodarczą w zakresie prac fotograficznych. Pracownik działalność swoją wykonuje poza godzinami pracy w Spółce i nie należy ona do zakresu obowiązków pracowniczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy faktura wystawiona przez firmę wspomnianego pracownika dla Spółki może być kosztem uzyskania w Spółce...

Zdaniem Wnioskodawcy, zafakturowane czynności mają związek z działalnością Spółki i są kosztem uzyskania przychodów. W ustawie o podatku dochodowym Spółka nie znalazła artykułu, z którego wynikałoby, ze wystawianie faktury przez firmę pracownika zatrudnionego na zasadzie umowy o pracę, nie może być kosztem uzyskania przychodów dla jego pracodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawczyni, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż pracownik Spółki prowadzi swoją działalność gospodarczą w zakresie prac fotograficznych. W ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej świadczy usługi na rzecz Spółki, w której jest pracownikiem. Działalność swoją wykonuje poza godzinami pracy w Spółce i nie należy ona do zakresu obowiązków pracowniczych.

Jednocześnie wystawia faktury stwierdzające wykonanie przedmiotowej usługi.

Wykonywanie wskazanych we wniosku usług następuje w oparciu o stosunek cywilnoprawny łączący dwa odrębne, niezależne od siebie podmioty gospodarcze.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wydatki ponoszone przez Spółkę na uregulowanie należności wynikających z faktur wystawionych przez jej pracownika - w ramach prowadzonej przez Niego indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki, jeżeli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów tej Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.