Istota interpretacji:

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z zakupem strojów sportowych oraz odżywek i witamin.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług fitness. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W czasie udzielania instruktażu, swoje usługi jest zmuszona wykonywać w odpowiednim do tego stroju sportowym. W tym celu zakupuje ubrania i buty sportowe odpowiedniego producenta w zależności od tego co życzy sobie jej zleceniodawca. W czasie wykonywania usług musi uzupełniać niedobory związków mineralnych, witamin oraz energii, gdyż wykonywanie usług instruktażu fitness wymaga dużego wysiłku fizycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zakupione w celu wykonywania usług fitness:

1. stroje sportowe (buty, koszulki, spodnie)
2. odżywki i witaminy

są kosztem uzyskania przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawczyni, zakupione stroje sportowe oraz witaminy i odżywki są niezbędnie do wykonywania usług wchodzących w zakres jej działalności gospodarczej, gdyż beż ww. artykułów działalność ta nie mogła by być prowadzona, co bezpośrednio przyczynia się do uzyskania przychodów. Artykuły do spożycia nie są zwykłymi artykułami spożywczymi, tylko specjalistycznymi przeznaczonymi dla sportowców. Wymienione przez wnioskodawczynię towary nie są wymienione w ustawie jako definitywnie wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, w sposób bezpośredni a wpływają na przychody, stanowią więc koszty ich uzyskania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

1. pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2. nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3. być właściwie udokumentowany.
   
   

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki jakie wnioskodawczyni ponosi na zakup strojów sportowych oraz odżywek i witamin, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

W złożonym wniosku wnioskodawczyni wykazała bowiem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami a uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej przez nią w zakresie usług fitness pozarolniczej działalności gospodarczej. Co niemniej istotne, wydatki powyższe jako niewskazane w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały przez ustawodawcę wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Zaznaczyć jednakże należy, iż ww. wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej jedynie w takim zakresie w jakim racjonalnie jest to uzasadnione rozmiarem tej działalności (ilością, czy też częstotliwością świadczonych usług fitness) i wyłącznie pod warunkiem ich należytego udokumentowania. Przy czym, posiadane dowody nie mogą się ograniczać do faktur (rachunków) stwierdzających wysokość poniesionych wydatków, lecz winny także wskazywać na związek poniesienia tych wydatków z uzyskiwaniem przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz potwierdzać racjonalność poniesionych wydatków.

O ile spełnione zostaną powyższe warunki wydatki poniesione na zakup strojów sportowych oraz odżywek i witamin wskazane we wniosku, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.