Istota interpretacji:

Czy wymienione m.in. wydatki związane z organizacją tzw. "dni otwartych", podczas których prezentowane i reklamowane są najnowsze modele samochodów mogą stanowić koszt uzyskania przychodu?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) jest dealerem samochodów. Głównym przedmiotem Jego działalności jest odsprzedaż samochodów oraz serwis naprawczy. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonuje zakupu ubrań z logo Jego firmy dla pracowników pracujących w działach obsługi klienta. Wszyscy pracownicy na salonie sprzedaży oraz pracownicy bezpośrednio przy obsłudze klienta w biurach zleceń serwisowych i przy sprzedaży części przez sklep otrzymują jednolite stroje: garnitury opatrzone logo firmy oraz w markę, koszule i krawaty zawierające markę i logo firmy dla pracowników salonu oraz koszule i krawaty opatrzone logo i marką firmy oraz spodnie o jednolitych barwach nie opatrzone jednak logo firmy ze względów estetycznych dla pracowników pozostałych działów pracujących przy obsłudze klienta. Występowanie w tych strojach wynika z regulaminu pracy i jest to obowiązek zatrudnionych osób. Ubiór ten może być używany tylko w pracy.

Wnioskodawca ponosi również m.in. wydatki na zakup prezentów i gadżetów oznakowanych marką lub logo firmy (czapeczki, koszulki, kubki, breloczki, długopisy, parasolki, kalendarze, etui, samochodziki i inne podobne prezenty).

Wnioskodawca organizuje tzw. "drzwi otwarte" dla klientów, gdzie prezentowane są nowe modele samochodów. W ten sposób Wnioskodawca reklamuje i prezentuje najnowsze modele. Wyszkolona i wykwalifikowana kadra podczas organizowania "drzwi otwartych" przekazuje informacje związane z korzystaniem z produktów oferowanych przez wnioskodawcy firmę. Firma pokazuje klientom najnowsze nowości i możliwości w samochodach, klienci mogą testować, uczyć się nowości i porównywać modele samochodów. Wydatki podczas organizowania "dni otwartych" to m.in. wyżywienie, artykuły spożywcze, usługi gastronomiczne, program artystyczny, pokazy pirotechniczne, oświetlenie, wynajem placu itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją tzw. "dni otwartych" dla klientów.

Czy wymienione m.in. wydatki związane z organizacją tzw. "dni otwartych", podczas których prezentowane i reklamowane są najnowsze modele samochodów mogą stanowić koszt uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z organizacją tzw. "dni otwartych", podczas których prezentowane i reklamowane są najnowsze modele samochodów może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Uczestnicy mają możliwość uzyskania informacji związanych z korzystaniem z oferowanych produktów. Mogą testować i porównywać nowe modele samochodów i zapoznawać się z zastosowanymi w nich najnowszymi rozwiązaniami. Działania powyższe noszą znamiona reklamy, która ma na celu zwiększenie przychodów firmy. Tym samym poniesione wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu. Jest to reklama oferowanych towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

• celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
• wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
• musi być prawidłowo udokumentowany.
  
  

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Z kolei w myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Natomiast wydatki poniesione na reklamę, jako nie wymienione w art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 22 ust. 1 tej ustawy.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reprezentacji ani reklamy. Zatem należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. "Słownik języka polskiego" pod redakcją profesora Stanisława Dubisza definiuje reprezentację jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, należy uznać, że reprezentacja to występowanie w imieniu podatnika (firmy) wiążące się z okazałością, wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej.

Natomiast reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca organizuje tzw. "dni otwarte" dla klientów, w trakcie których Spółka pokazuje klientom nowości i możliwości w samochodach, klienci mogą testować, uczyć się nowości i porównywać modele samochodów.

Niewątpliwie uznać należy, że taki sposób prezentowania swojej oferty produktowej spełnia funkcję reklamową, gdyż zmierza do zwiększenia rozpoznawalności firmy na rynku, poznania cech jakościowych oferowanych wyrobów, ich zalet technicznych, co w efekcie wpływa na zwiększenie zainteresowania oferowanymi towarami, a także zachęca do współpracy i tym samym może wpływać na zwiększenie przychodów.

Wobec powyższego wydatki wymienione w przedstawionym stanie faktycznym, a związane z ww. organizacją mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, gdyż stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy są kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z zakupem odzieży oznakowanej logo firmy wniosek został rozstrzygnięty w dniu 9 kwietnia 2009 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-78/09-2/TW.

Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup przedmiotów opatrzonych logo firmy wniosek został rozstrzygnięty w dniu 9 kwietnia 2009 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-78/09-3/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje