Istota interpretacji:

moment i sposób zaliczenia wstępnej opłaty leasingowej wynikających z zawartych umów leasingu operacyjnego ciągnika siodłowego i naczepy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 10 lutego 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia. W dniu 24 lutego 2009 r. do tut. Biura wpłynął uzupełniony wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka cywilna zawarła dwie umowy leasingu operacyjnego. Pierwszą na naczepę w dniu 28 listopada 2007 r., a drugą na ciągnik siodłowy w dniu 3 grudnia 2007 r.

Przekazanie do użytkowania przedmiotów leasingu nastąpiło w grudniu 2007 r.

Umowy zostały zawarte na okres; 48 miesięcy (w przypadku ciągnika); 59 miesięcy (w przypadku naczepy) od dnia wydania przedmiotów leasingu do użytkowania i spełniają warunki przepisu art. 23b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.).

W umowie zawarto trzy rodzaje opłaty (wynagrodzenia finansującego, opłatę administracyjną, wstępną opłatę leasingową oraz okresowe opłaty leasingowe (w przypadku ciągnika jest ich 48, zaś w przypadku naczepy 59).

Umowa stanowi, iż wstępna opłata leasingowa "oznacza pierwszą cześć wynagrodzenia finansującego za użytkowania przedmiotu leasingu przez korzystającego we wstępnym okresie używania". Wstępny okres użytkowania wg umowy "oznacza okres pomiędzy dniem odbioru przedmiotu leasingu przez korzystającego lub w przypadku pojazdów od dnia ich rejestracji we właściwym organie rejestrowanym do ostatniego dnia miesiąca, w którym przedmiot leasingu został odebrany przez korzystającego lub zarejestrowany" – w tym przypadku termin ten przypada na grudzień 2007 r.

Spółka otrzymała od finansującego dwie faktury VAT dotyczące wstępnych opłat leasingowych.

Na naczepę finansujący określił datę sprzedaży oraz termin zapłaty na dzień 30 listopada 2007 r., na ciągnik – termin sprzedaży oraz zapłaty na 7 grudnia 2007 r.

Wartość netto wstępnych opłat leasingowych Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów: w listopadzie – dotyczy naczepy, zaś w grudniu – ciągnika.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów, natomiast koszty ewidencjonowane są metodą kasową (metodą uproszczoną).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wstępna opłata leasingowa jest kosztem uzyskania przychodów w dacie jej poniesienia zgodnie z art. 23b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawcy, wstępna opłata leasingowa ponoszona jest jednorazowo i dotyczy okresu od zarejestrowania pojazdu w organie rejestrowym przez finansującego do ostatniego dnia miesiąca, w którym nastąpiło przekazanie przedmiotu leasingu korzystającemu.

Ponadto dotyczy ona nie tyle samego trwania usługi leasingu, lecz w ogóle prawa do skorzystania z niego. Opłatę tę wnosi się zanim jeszcze leasing zostanie uruchomiony, ponieważ od wniesienia tej opłaty zależy czy w ogóle dojdzie do leasingu.

Wstępna opłata leasingowa ma charakter opłaty samoistnej, nieprzypisanej do poszczególnych rat leasingowych, natomiast jej poniesienie jest warunkiem koniecznym do realizacji umowy leasingu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Stosownie do postanowień art. 23b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome, lub wartości niematerialne i prawne , albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
   
   

W myśl natomiast art. 23b ust. 2 ww. ustawy – jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)

• do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
  
  

Jeżeli zatem, będące przedmiotem wniosku umowy leasingu spełniają warunki określone w art. 23b ustawy, to poniesione przez korzystającego opłaty ustalone w umowach leasingu, w tym również wstępna opłata leasingowa z tytułu używania ww. ciągnika siodłowego i naczepy, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie powołany przepis art. 23b ww. ustawy nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć ww. opłaty związane z leasingiem do kosztów uzyskania przychodów. Zatem rozstrzygając tę kwestię należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 4–6 i ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 22 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Z wniosku wynika, iż wnioskodawca zalicza wydatki do kosztów uzyskania przychodów w sposób wskazany przepisem art. 22 ust. 4 w związku z art. 22 ust. 6b ww. ustawy, tj. w dacie ich poniesienia, bez względu na datę uzyskania przychodu. Wnioskodawca nie stosuje zatem zasad określonych w art. 22 ust. 5–5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidzianych dla podatników prowadzących księgi rachunkowe oraz podatkową księgę przychodów i rozchodów w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do danego roku podatkowego.

Wydatki związane z uiszczeniem dwóch wstępnych opłat leasingowych, wynikających z wystawionych faktur powinny zatem być zaewidencjonowane w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo – w dacie ich poniesienia. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r.), za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w art. 22 ust. 6 ww. ustawy (tj. prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Cywilna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki, co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.