Istota interpretacji:

Jak określić wartość początkową budynku wniesionego jako aport do Spółki, tj. czy wartość początkową budynku wniesionego do Spółki aportem należy ustalić uwzględniając wartość wskazaną przez wspólnika w dniu wniesienia aportu do Spółki, zakładając, że wartość ta odpowiadać będzie wartości rynkowej budynku?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca zamierza wnieść do nowo utworzonej Spółki komandytowej aport. Przedmiotem aportu będzie grunt zabudowany kamienicą mieszkalną. Nieruchomość ta stanowi jego własność, jest przez niego wynajmowana. Wnioskodawca, który obecnie czerpie dochody z tytułu najmu tej nieruchomości będzie komandytariuszem w Spółce. Komplementariuszem będzie osoba prawna (spółka z o.o.), która wniesie do Spółki wkład pieniężny lub niepieniężny.

Wnosząc aport do Spółki określi wartość wnoszonego wkładu (wartość nieruchomości) przy uwzględnieniu wartości rynkowej tej nieruchomości, w szczególności wskaże wartość rynkową budynku będącego przedmiotem aportu.

Wniesiona do Spółki nieruchomość może być w przyszłości sprzedana przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Jak określić wartość początkową budynku wniesionego jako aport do Spółki, tj. czy wartość początkową budynku wniesionego do Spółki aportem należy ustalić uwzględniając wartość wskazaną przez wspólnika w dniu wniesienia aportu do Spółki, zakładając, że wartość ta odpowiadać będzie wartości rynkowej budynku (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 1)...

Zdaniem wnioskodawcy wartością początkową budynku wniesionego w formie aportu do Spółki będzie wartość budynku z dnia wniesienia wkładu, określona przez wspólnika w umowie spółki komandytowej, przy czym wartość ta nie może być wyższa niż wartość rynkowa budynku.

Z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 4 § 1 oraz art. 8 ustawy Kodeks spółek handlowych, spółka komandytowa nie ma osobowości prawnej, z punktu widzenia podatku dochodowego jest transparentna, a podatnikami podatku dochodowego są wyłącznie jej wspólnicy. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika będącego osobą fizyczną określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Podobna zasada obowiązuje w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, przychody spółki komandytowej oraz koszty ich uzyskania są dzielone na poszczególnych wspólników tej spółki, proporcjonalnie do posiadanego przez nich udziału w zysku spółki osobowej. O tym, jaki dany wspólnik ma udział w zysku spółki osobowej decydować będą postanowienia umowy spółki osobowej.

Po wniesieniu przez wspólnika aportu do spółki komandytowej konieczne byłoby ustalenie wartości początkowej poszczególnych składników stanowiących przedmiot aportu, w tym wniesionego budynku. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej uważa się ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

W związku z powyższym, wartość początkowa budynku powinna być ustalona przy uwzględnieniu wartości budynku z dnia wniesienia wkładu. Wartość ta nie może być jednak wyższa od wartości rynkowej budynku z dnia wniesienia wkładu do spółki komandytowej.

W konsekwencji, zdaniem wnioskodawcy wspólnik określi wartość aportu uwzględniając jego wartość rynkową. Tym samym wartością początkową budynku będzie jego wartość wskazana w umowie spółki komandytowej. Od tak ustalonej wartości początkowej dokonywane będą odpisy amortyzacyjne.

Na potwierdzenie ww. stanowiska we wniosku powołano następujące interpretacje organów podatkowych:

• Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 marca 2008r. znak IBPB3/423-245/08/SD/KAN-3279/12/07,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 października 2008r. znak IPPB3/423-1001/08-5/MK,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 października 2008r. znak IPPB3/423-1069/08-2/MS,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 08 września 2008r. znak IP-PB3/423-960/08-2/MS,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lipca 2008r. znak IP-PB3/423-655/08-3/MB,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lipca 2008r. znak IP-PB3/423-752/08-2/MS,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008r. znak IP-PB3/423-531/08-2/MS.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż z powołanych we wniosku przepisów oraz stanowiska wnioskodawcy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem aportu do spółki komandytowej będzie środkiem trwałym tej spółki.

W przypadku wniesienia aportem nieruchomości do spółki komandytowej i uznania jej za środek trwały należy dokonać jej wyceny stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przyjmując za wartość początkową ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość tej nieruchomości, nie wyższą jednak od jej wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9 i 14-15 stosuje się odpowiednio art. 19 (art. 22g ust. 16 ww. ustawy). Stosownie do art. 19 ust. 3 tejże ustawy wartość rynkową m. in. nieruchomości określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Z ww. przepisów wynika, że wspólnicy mogą ustalić wartość początkową nieruchomości wniesionej do spółki w postaci aportu maksymalnie w jej wartości rynkowej, ustalonej na dzień jej wniesienia.

Należy jednak mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

• o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
  
  

Stosownie natomiast do treści art. 22c pkt 1 i 2 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają:

• grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
• budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu.
  
  

W złożonym wniosku wskazano, iż przedmiotem aportu ma być nieruchomość gruntowa wraz z budynkiem mieszkalnym (kamienicą mieszkalną). Zatem wartość początkową przedmiotowych środków trwałych należy ustalić zgodnie z cyt. powyżej zasadami wynikającymi z treści art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, a więc w wartościach nie wyższych od ich wartości rynkowych z dnia wniesienia wkładu do Spółki. Przy czym w świetle treści tego przepisu wartość tą winni ustalić wspólnicy Spółki, a nie wspólnik wnoszący aport, jak wskazano we wniosku. Natomiast przedmiotem amortyzacji może być wyłącznie ww. budynek mieszkalny, jeśli wspólnicy Spółki podejmą decyzję o jego amortyzacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.

Referencje