Istota interpretacji:

Czy podatek od wartości dodanej wyliczony od usługi transportu, płacony kwartalnie Niemczech będzie w opisanym powyżej przypadku stanowił koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce?, Czy zwrot podatku od wartości dodanej, otrzymany z niemieckiego urzędu skarbowego w przyszłym roku należy traktować jako przychód w dacie otrzymania?

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi transportu osób na obszarze Wspólnoty Europejskiej, w tym w Niemczech. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia usług, a co za tym idzie miejscem rozliczenia podatku VAT są kraje, w których odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. W związku z powyższym na fakturach VAT, które Wnioskodawca wystawia, wyszczególnia usługę w Polsce z 7% stawką podatku oraz usługę w Niemczech bez podatku VAT (NP). Podatek od wartości dodanej w Niemczech płaci na podstawie deklaracji kwartalnych. Stanowi to duże obciążenie finansowe, które znacznie zmniejsza dochód z działalności gospodarczej. Kalkulując zlecenie Strona uwzględnia w wartości usługi wykonanej poza krajem kwotę podatku od wartości dodanej, który będzie musiał zapłacić. Całkowita wartość usługi świadczonej na terenie Niemiec zawierająca wkalkulowane koszty: paliwa, przejazd autostradowych, noclegów i wynagrodzenia kierowców oraz podatku o wartości dodanej do zapłacenia w Niemczech stanowi jednakże przychód z działalności gospodarczej. Niemiecki podatek nie jest w tym momencie dla mnie podatkiem pośrednim, który pobiera od kontrahenta, aby następnie rozliczyć w niemieckim urzędzie skarbowym, ale stanowi dodatkowe obciążenie czyli koszt.

Po raz pierwszy Wnioskodawca zapłacił podatek za III kw. 2008 r. w październiku i do tej pory nie uwzględniał go w kosztach uzyskania przychodów bieżącego roku.

Z drugiej strony koszty poniesione za granicą na zakup paliwa itp, dokumentowane głównie paragonami ewidencjonowane są za pomocą dowodów wewnętrznych w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów w kwotach brutto. Jednocześnie mam prawo po zakończeniu roku wystąpić do niemieckiego urzędu skarbowego z wnioskiem o zwrot podatku od wartości dodanej od wydatków poniesionych w Niemczech w związku ze świadczeniem usługi. Ewentualny zwrot nastąpi w przyszłym roku i zamierzam potraktować go jako przychód w dacie otrzymania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy podatek od wartości dodanej wyliczony od usługi transportu, płacony kwartalnie Niemczech będzie w opisanym powyżej przypadku stanowił koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce...,
2. Czy zwrot podatku od wartości dodanej, otrzymany z niemieckiego urzędu skarbowego w przyszłym roku należy traktować jako przychód w dacie otrzymania...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy przychodem z całego zlecenia jest wartość usługi netto na odcinku krajowym powiększona o wartość usługi na terenie Niemiec. Podatek od towarów i usług w Polsce jako podatek pośredni nie ma wpływu na przychód z działalności natomiast podatek od wartości dodanej w Niemczech jest wkalkulowany w cenę usługi na terenie Niemiec, stanowiąc dużą jej część.

Podatek od wartości dodanej stanowi element kalkulacji ceny powinien być on kosztem uzyskania przychodu.

Innym elementem kalkulacji ceny usługi są koszty paliwa, przejazdy autostradami itp, które są ewidencjonowane w księdze przychodów i rozchodów w kwotach brutto (zawierających podatek od wartości dodanej).

Jako, że przy opisanej powyżej procedurze rozliczania podatku od wartości dodanej w Niemczech nie następuje korekta podatku należnego o podatek naliczony w ramach deklaracji kwartalnych, a ewentualny zwrot podatku nastąpi w przyszłym roku Strona uważa, że zwrócony podatek powinien potraktować jako przychód w dacie otrzymania.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w przypadku:

• jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

• w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
  
  

Wyżej powołany przepis art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy dopuszcza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy tego podatku.

Podkreślić jednak należy, że zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów ww. części podatku od towarów i usług zależy nie tylko od faktu, że podatek nie podlega odliczeniu na mocy ustawy o podatku od towarów i usług, ale również od tego, czy wydatek, przy którym naliczony został ten podatek, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym stanowi koszt uzyskania przychodów (został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu.)

W świetle powyższych przepisów, jeżeli podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a poniesienie wydatku i jego związek z uzyskiwanymi przychodami nie budzą wątpliwości, naliczony i zapłacony podatek od towarów i usług może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. W sytuacji, gdy podatnik nie skorzystał z posiadanego prawa do odliczenia podatku naliczonego w terminach przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, nie posiada on prawa do zaliczenia tego podatku do kosztów podatkowych.

Natomiast stosownie do art. 14 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o podatku dochodowym za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ponadto przychodem z działalności gospodarczej są również przychody enumeratywnie wymienione w art. 14 ust. 2 powołanej ustawy. W myśl pkt 7d) cytowanej normy prawnej w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami - przychodem z działalności gospodarczej jest naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Należy podkreślić, iż w polskim systemie prawnym podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiednikiem podatku od wartości dodanej funkcjonującego w innych państwach Unii Europejskiej. Ustawa o podatku od towarów i usług stanowi implementację przepisów VI Dyrektywy dotyczącej "wspólnego systemu podatku od wartości dodanej". Należy zauważyć, iż skrót VAT, używany na oznaczenie polskiej ustawy od towarów i usług, oznacza "Value Added Tax" tj. podatek od wartości dodanej.

Pojęcie podatku od wartości dodanej obejmuje więc zarówno "podatek od towarów i usług", obowiązujący na terenie Polski, jak i "podatek od wartości dodanej", o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), tj. podatek nakładany na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyjątkiem polskiego podatku od towarów i usług.

Z uwagi na tożsamość podatku od wartości dodanej oraz podatku od towarów i usług podatek ten podlega tym samym regulacjom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych co podatek od towarów i usług obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i powołanych wyżej przepisów podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej na terenie innych niż Polska krajów Unii Europejskiej, za przychód z działalności gospodarczej winien uznać przychód, pomniejszony o należy podatek od wartości dodanej. Podatek od wartości dodanej nakładany na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie, przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.