Istota interpretacji:

Czy do wynagrodzeń za urlop wypoczynkowi i urlop naukowy wypłacany nauczycielom akademickim można zastosować 50% koszty uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Uczelnia zatrudnia nauczycieli akademickich na podstawie mianowania oraz umowy o pracę. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005r. Nr 164, poz. 1365), pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani:

1. kształcić i wychowywać studentów,
2. prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną,
3. uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.
   
   

Zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych następuje w uczelni na podstawie uchwały Senatu z dnia 28 lutego 2001r., zgodnie z którą wynagrodzenie nauczycieli akademickich podzielono na następujące elementy:

1. honorarium z tytułu chronionych prawem autorskim wyników badań naukowych, niezbędnych do prowadzenia procesu dydaktycznego stanowiącego 28% wynagrodzenia zasadniczego,
2. honorarium z tytułu chronionego prawem autorskim przygotowania i wygłaszania wykładów oraz opracowania programów zajęć dydaktycznych, stanowiącego 60% wynagrodzenia zasadniczego,
3. pozostała część wynagrodzenia za pracę dydaktyczną i organizacyjną nie objętą ochroną wynikającą z prawa autorskiego.
   
   

Wnioskodawca nie stosuje 50% kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzeń za czas urlopu wypoczynkowego i urlopu naukowego nauczyciela akademickiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uczelnia obliczając wynagrodzenie nauczyciela akademickiego za urlop wypoczynkowy i urlop naukowy prawidłowo nie stosuje do tych wynagrodzeń 50% kosztów uzyskania przychodów mimo, że w art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) ustawodawca określił, że nauczycielowi akademickiemu w okresie urlopu wypoczynkowego przysługuje wynagrodzenie jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował...

Zdaniem wnioskodawcy, koszty uzyskania przychodów w 50% wysokości stosuje się tylko do tej części uzyskanego przychodu, który korzysta z praw autorskich i praw pokrewnych. W czasie urlopu wypoczynkowego pracownik nie wykonuje pracy i nie wypełnia obowiązku twórczego działania o indywidualnym charakterze, w efekcie którego nie powstaje utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponieważ zdaniem wnioskodawcy nauczyciel akademicki w trakcie urlopu wypoczynkowego, jak i urlopu naukowego nie wykonuje pracy, niezasadne jest przy obliczaniu wynagrodzenia za ww. okres stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu należnych z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym w 2008r.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej określone zostały przez ustawodawcę w art. 22 ust. 2 ww. ustawy. Przy czym z art. 8 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 217, poz. 1588) wynika, iż do obliczenia dochodów uzyskanych w latach 2007-2008 nie mają zastosowania przepisy art. 22 ust. 2, 9 pkt 5, ust. 11, 12 i 13 ustawy wymienionej w art. 1 (tj. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy zmieniającej, do obliczenia dochodu uzyskanego w 2008r. z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej koszty uzyskania przychodów:

1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2. nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
4. nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
   
   

Z przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.Z treści tego przepisu wynika, iż przesłanką zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów jest ustalenie, czy przychód uzyskany został z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 ze zm.). Stosownie do treści art. 1 ust. 1 powołanej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Ze stanu faktycznego przestawionego we wniosku wynika, iż wnioskodawca przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych stosuje 50% koszty uzyskania przychodów na podstawie uchwały Senatu. Zgodnie z tą uchwałą wynagrodzenia nauczycieli akademickich rozdzielono na honorarium z tytułu chronionych prawem autorskim wyników badań naukowych, niezbędnych do prowadzenia procesu dydaktycznego stanowiącego 28% wynagrodzenia zasadniczego, honorarium z tytułu chronionego prawem autorskim przygotowania i wygłaszania wykładów oraz opracowania programów zajęć dydaktycznych, stanowiącego 60% wynagrodzenia zasadniczego, oraz na pozostałą część wynagrodzenia za pracę dydaktyczną i organizacyjną nie objętą ochroną wynikającą z prawa autorskiego.Wnioskodawca nie stosuje 50% kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzeń za czas urlopu wypoczynkowego i urlopu naukowego nauczyciela akademickiego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż 50% koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą miały zastosowanie jedynie do tej części wynagrodzenia, która została zakwalifikowana jako wynagrodzenie z tytułu korzystania z praw autorskich. Koszty te nie będą miały natomiast zastosowania do przychodów z tytułu urlopu wypoczynkowego i urlopu naukowego. Skoro bowiem w tym czasie nauczyciel akademicki nie wykonuje pracy o charakterze twórczym, niepowtarzalnym, mającym indywidualny charakter, pracy której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przychody z tytułu urlopu wypoczynkowego i urlopu naukowego są świadczeniami stanowiącymi przychód ze stosunku pracy i przy poborze zaliczki na podatek dochodowy należy uwzględnić zryczałtowane koszty uzyskania przychodu określone generalnie w ww. art. 22 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a za 2008r. w cytowanym art. 8 ust. 3 ustawy z dnia z 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Wobec powyższego należało uznać stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

Jednakże należy podkreślić, iż przedmiotem rozstrzygnięcia niniejszej interpretacji nie może być autorski charakter wykonywanych czynności. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).Przepis art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych, zaś poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 tej ustawy należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Stosownie do tej definicji, ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc w trybie wydawania interpretacji indywidualnych określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. organ nie ma prawa interpretować tej ustawy. W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest wyłącznie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawny, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17, 00-071 Warszawa. Mając powyższe na uwadze, tylko wówczas, gdy praca wykonywana przez podatnika jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.