Istota interpretacji:

Zaliczenie odsetek (w stosownej proporcji) od kredytu bankowego zaciągniętego na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego celem wynajęcia jego części, do kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W połowie 2008 roku Wnioskodawczyni zdecydowała się na zakup mieszkania. Z uwagi na wysokość swoich zarobków od samego początku, tj. już od chwili podjęcia decyzji o kupnie mieszkania Zainteresowana wiedziała i miała zamiar oraz chęć wynajęcia części mieszkania celem spłaty rat kredytu.

W sierpniu 2008 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę kredytową na zakup mieszkania. Zainteresowana zaznacza, że stronami tej umowy jest z jednej strony bank, z drugiej zaś Ona oraz Jej matka, jednak kredyt ten jest w całości spłacany przez Nią. Wnioskodawczyni sama płaci poszczególne raty kredytu.

Zainteresowana wskazuje, iż mając od początku zamiar i wolę wynajęcia mieszkania, by spłacić kredyt, w sierpniu 2008 r. zakupiła mieszkanie trzypokojowe. Dwa pokoje wynajęła lokatorom. Uzyskane od nich pieniądze w całości przeznaczyła (zgodnie ze swoim z góry przyjętym założeniem) na spłatę rat kredytu. Wynajem zgłosiła do Urzędu Skarbowego i założyła podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawczyni zaznacza ponadto, iż gdyby nie miała chęci wynajęcia mieszkania w celu uzyskania środków na spłatę rat z pewnością wybrałaby kawalerkę lub mniejsze mieszkanie.

Zainteresowana wyjaśniła, iż obecnie lokatorzy zajmują dwa ww. pokoje, Ona jeden o pow. 12,5 m2, ponosi także koszty związane z eksploatacją mieszkania, w tym opłaca czynsz oraz dokonuje zakupu wszelkich niezbędnych sprzętów i urządzeń. Nadmienia, że jest wyłączną i jedyną właścicielką mieszkania, tj. własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu.

Ponadto Wnioskodawczyni nadmienia, że nabycie mieszkania i zaciągnięcie kredytu ma ścisły związek z faktem wynajęcia części lokalu. W celu osiągnięcia przychodu z tytułu wynajmu zakupiła tak duże mieszkanie, zaciągnęła kredyt w wysokości 190 000 zł (pozostała część należności był to wkład własny). Gdyby nie możliwość wynajęcia części mieszkania (którą od początku zakładała i do czego dążyła), nie nabyłaby tego mieszkania. Wobec tego w fakt nabycia lokalu (a zatem i zawarcia umowy kredytowej) od początku wpisany był zamiar osiągnięcia dochodu z tytułu najmu.

Dodaje, iż nabycie mieszkania i tym samym zawarcie umowy kredytowej było warunkiem koniecznym wynajęcia części lokalu i uzyskania z tego tytułu przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od zaciągniętego przez Wnioskodawczynię kredytu na zakup mieszkania są kosztem uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawczyni, odsetki od zaciągniętego przez Nią kredytu na zakup mieszkania stanowią koszt uzyskania przychodu - z tym, że proporcjonalnie w wysokości 2/3 comiesięcznej wartości odsetek (gdyż należy uwzględnić, że Ona także zamieszkuje w lokalu) albowiem zakupiła to mieszkanie i zaciągnęła kredyt ze z góry powziętym zamiarem i wolą wynajęcia części lokalu celem uzyskania przychodu z tytułu najmu.

Wobec powyższego Zainteresowana uważa, że odsetki od kredytu są Jej kosztem uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest m.in. najem (z wyjątkiem najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą).

Natomiast w świetle art. 22 ust. 1 cyt. powyżej ustawy kosztami uzyskania przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem kosztami uzyskania przychodu są racjonalnie uzasadnione wydatki ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub w związku z utrzymaniem danego źródła przychodu; pod warunkiem że wydatki te nie zostały wymienione w treści art. 23 tej ustawy.

W art. 23 ww. ustawy został ujęty zamknięty katalog wydatków, które nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od pożyczek (kredytów). Natomiast zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Zaś w myśl art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z treści art. 23 ust. 1 pkt 32 i 33 wynika zatem, że zapłacone odsetki od kredytu , o ile spełniają warunek celowości, wynikający z art. 22 ust. 1 ustawy i nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że wydatki poniesione na spłatę odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, który to lokal przeznaczony został w części pod wynajem, są związane z uzyskiwanym przez Wnioskodawczynię przychodem z najmu i mogą zostać zaliczone (w takiej części, jaką stanowi udział powierzchni przeznaczonej na wynajem do powierzchni całego mieszkania) do kosztów uzyskania tego przychodu. Przy czym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tylko te odsetki które zostały faktycznie zapłacone przez Zainteresowaną (od momentu przekazania lokalu do użytkowania - wynajmu), zgodnie z powyżej cytowanym art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tut. organ pragnie przy tym zaznaczyć, iż dla określenia konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu Zainteresowana obowiązana jest wykazać związek tego wydatku z uzyskanym przychodem tzw. związek przyczynowo-skutkowy. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.