Istota interpretacji:

Po jakim kursie należy przeliczyć poniesione wydatki w walucie obcej na zakup towarów (towary importowane), w sytuacji gdy Wnioskodawca otrzymuje fakturę handlową, dokumenty celne oraz towar po dniu, w którym kontrahent wystawił fakturę?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 14 listopada 2008 r. znak ILPB1/415-826/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 20 listopada 2008 r., a w dniu 25 listopada 2008 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca importuje towary. Zdarza się, że zakupione towary otrzymywane są nawet po upływie 3 miesięcy od daty wystawienia faktury handlowej przez kontrahenta. Wtedy najczęściej również Wnioskodawca otrzymuje fakturę wraz z dokumentami celnymi. Wydatki związane z nabyciem (importem) towarów są ponoszone w walucie obcej.

W tym samym czasie Wnioskodawca najczęściej otrzymuje również dokumenty księgowe dotyczące poniesienia kosztów ubocznych importowanych towarów.

W odniesieniu do niektórych importowanych towarów handlowych Wnioskodawca odsprzedaje je podmiotowi trzeciemu, w ten sposób, że po dokonanej odprawie celnej towar zostaje fizycznie dostarczony bezpośrednio temu podmiotowi, w rezultacie nie trafia do magazynu Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podał, że zapisy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów prowadzone są w sposób zgodny z art. 22 ust. 5-5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zasad przeliczania kosztów poniesionych w walutach obcych.

Po jakim kursie należy przeliczyć poniesione wydatki w walucie obcej na zakup towarów (towary importowane), w sytuacji gdy Wnioskodawca otrzymuje fakturę handlową, dokumenty celne oraz towar po dniu, w którym kontrahent wystawił fakturę...

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup towarów handlowych (importowanych) poniesione w walutach obcych należy przeliczyć po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, tj. poprzedzającego dzień wystawienia faktury handlowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Ażeby zatem dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
• musi być należycie udokumentowany.
  
  

Dowodami księgowymi są wszelkie dokumenty, które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogą stanowić podstawę dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów bądź w księgach rachunkowych. Cechy dowodów księgowych oraz wymogi formalne, jakie powinny spełniać te dowody określone zostały w § 12, § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.)

W myśl § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Stosownie do treści art. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Dokonując opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podał, że zdarza się, że zakupione towary otrzymywane są nawet po upływie 3 miesięcy od daty wystawienia faktury handlowej przez kontrahenta; wtedy najczęściej również Wnioskodawca otrzymuje fakturę wraz z dokumentami celnymi. Dzień poniesienia kosztu nie jest zatem w omawianym przypadku jednoznaczny z dniem wystawienia faktury.

Mając na uwadze powyższe informacje oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca powinien ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów poniesione wydatki na zakup towarów (towary importowane) przeliczone po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu - czyli z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) lub dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. ewidencji towarów handlowych) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 9 stycznia 2009 r. nr ILPB1/415-826/08-4/AG, natomiast w zakresie problematyki dotyczącej możliwości odsprzedaży towarów handlowych jeszcze w trakcie ich importu wniosek rozstrzygnięto pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. nr ILPB1/415-826/08-6/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje