Istota interpretacji:

Czy wnioskodawca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na nieruchomości koszty ubezpieczenia budynku w całości.Czy wnioskodawca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na nieruchomości koszty podatku od nieruchomości dotyczące budynku w całości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Nieruchomość zabudowana budynkiem wchodziła w skład majątku wspólnego wnioskodawcy i jego żony. Sąd Okręgowy w K. prawomocnym wyrokiem z 4 kwietnia 2007 roku rozwiązał małżeństwo wnioskodawcy przez rozwód. W konsekwencji aktualnie wnioskodawca i jego była żona są współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem po 1/2 części. Wnioskodawca jest wyłącznym posiadaczem samoistnym ww. nieruchomości zabudowanej budynkiem. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą jako Firma Handlowa. Zamierza wnieść udział w 1/2 części w budynku położonym na ww. nieruchomości jako środek trwały do Firmy Handlowej. Ponadto w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza wynajmować budynek położony na ww. nieruchomości osobie trzeciej. Wnioskodawca zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na ww. nieruchomości koszty ubezpieczenia nieruchomości w całości i podatek od nieruchomości w całości.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż wnioskodawca i jego była żona byli współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej. Współwłasność nieruchomości zabudowanej budynkiem nie miała charakteru współwłasności udziałowej, lecz współwłasności łącznej (bezudziałowej). Dotychczas nie został dokonany podział majątku wspólnego wnioskodawcy i jego byłej żony, a w konsekwencji współwłasność nieruchomości ma w dalszym ciągu charakter współwłasności bezudziałowej (łącznej), w konsekwencji wnioskodawca może samodzielnie wynająć ww. budynek na podstawie art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, tym bardziej, że była żona nie sprzeciwiła się temu na podstawie art. 361§ 1, a wnioskodawca jest wyłącznym posiadaczem samoistnym ww. budynku.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania:

Czy wnioskodawca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na nieruchomości koszty ubezpieczenia budynku w całości...

Czy wnioskodawca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na nieruchomości koszty podatku od nieruchomości dotyczące budynku w całości...

(we wniosku pytania te oznaczono nr 2 i 3)

Zdaniem wnioskodawcy, może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z wynajmu budynku położonego na nieruchomości koszty ubezpieczenia oraz koszty podatku od nieruchomości dotyczącego całego budynku.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  
• nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  
• być właściwie udokumentowany.
  
  

W związku z powyższym wydatki z tytułu ubezpieczenia budynku i podatku od nieruchomości wynajmowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jako nie wymienione w art. 23 ww. ustawy co do zasady, mogą stanowić koszt podatkowy, pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm.) w sprawach nieunormowanych w artykułach poprzedzających od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.

Przepisy dotyczące wspólności majątku spadkowego i dziale spadku reguluje Tytuł VIII księgi czwartej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm. - oznaczonego w dalszej części skrótem K.c.). Zgodnie z art. 1035 K.c. jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Natomiast zgodnie z art. 1036 K.c. spadkobierca może za zgodą pozostałych spadkobierców rozporządzić udziałem w przedmiocie należącym do spadku. W braku zgody któregokolwiek z pozostałych spadkobierców rozporządzenie jest bezskuteczne o tyle, o ile naruszałoby uprawnienia przysługujące temu spadkobiercy na podstawie przepisów o dziale spadku.

Z powołanych przepisów wynika, iż co do zasady wnioskodawca może rozporządzać przysługującym mu udziałem we wskazanej we wniosku nieruchomości wyłącznie za zgodą byłego małżonka. Tym bardziej zatem jego zgody wymaga oddanie w najem całej nieruchomości. Dla dokonania tej czynności prawnej wynajmujący winien posiadać tytuł prawny (np. umowę użyczenia) do dysponowania tą częścią udziałów w nieruchomości, które nie stanowią jego własności.

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Zasady te zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Kwestie uprawnienia do pobierania pożytków z rzeczy wspólnej reguluje również art. 207 K.c. zgodnie z którym pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi w #189; części własność byłej żony i w #189; części własność wnioskodawcy, natomiast w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca zamierza wynajmować cały budynek. Nie wskazał on przy tym tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością po ustaniu ustawowej wspólności majątkowej. W związku z powyższym wskazana we wniosku nieruchomość nie może być wynajęta, w tym i w ramach prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, a wydatki poniesione tytułem jej ubezpieczenia oraz tytułem podatku od nieruchomości, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu tej działalności.

Wskazać przy tym należy, iż udziały w nieruchomości nie mogą być przedmiotem wynajmu. Każdy ze współwłaścicieli może bowiem rozporządzać jedynie idealną (nie fizyczną) częścią rzeczy, wyrażoną w ułamku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.