Istota interpretacji:

Skutki podatkowe cesji umowy leasingu dla cedenta

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni - osoba fizyczna prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą - zamierza dokonać sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu Cywilnego. Zawarła umowy leasingu operacyjnego ciągnika siodłowego i naczepy, których okres funkcjonowania w dacie sprzedaży przedsiębiorstwa i cesji praw do umowy leasingu nie przekroczy 40% normatywnego okresu amortyzacji ww. środków transportu.Przedsiębiorstwo posiada obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych od 01 stycznia 2008r.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż:

• planowanym nabywcą przedsiębiorstwa ma być Spółka z o.o., która będzie uiszczać kolejne raty leasingu operacyjnego zgodnie z ustalonym harmonogramem finansowym, aż do wygaśnięcia umów i wykupu przez nią przedmiotów leasingu wg wartości końcowej ustalonej w umowach,
• przedmiotowe umowy leasingu operacyjnego zostały zawarte w miesiącach: styczniu, maju i marcu 2008r.,
• w dacie ich zawarcia spełniały wszystkie warunki określone postanowieniami art. 23b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.).
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy tego rodzaju sprzedaż, wraz z przejęciem praw i obowiązków m. in. do umowy leasingu operacyjnego przez kupującego, zapewni ciągłość prawnopodatkową przedmiotowej umowy, a tym samym nie spowoduje utraty statusu i wynikających z niego praw sprzedającego do zaliczenia przez niego do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych...

Zdaniem wnioskodawczyni, dokonując oceny rzeczywistego charakteru umów, w tym ich szczegółowej analizy z punktu widzenia przepisów podatkowych, uwzględniaajac wszelkie kryteria, a w szczególności zamiar stron i cel umów (art. 65 § 2 Kodeksu cywilnego) można przyjąć, iż podatnik zawierając przedmiotowe umowy nie miał na celu ich zerwanie przed upływem normatywnego okresu ich trwania. Warunki rynkowe jako przyczyny niezależne od podatnika spowodowały konieczność zawarcia umowy sprzedaży przedsiębiorstwa. Jednocześnie nie nastąpi zerwanie przedmiotowych umów leasingu operacyjnego lecz ich kontynuacja przez kupującego. Taką możliwość przewiduje art. 551 Kodeksu cywilnego.Z uwagi na powyższe, sprzedający nie utraci prawa do zaliczenia wcześniej uiszczonych rat leasingowych do kosztów uzyskania. Jeżeli zatem umowy leasingu, przy założeniu ich kontynuacji, będą spełniać warunek normatywnego okresu amortyzacji, to w dalszym ciągu pod względem podatkowym powinny być traktowane jako umowy leasingu i tym samym opłaty leasingowe - zarówno już uiszczone, jak i te do zapłaty - powinny by rozliczane jako koszty podatkowe w dacie poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Kwestie dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a-23l Rozdziału 4a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Zgodnie z art. 23a pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej "korzystającym" podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Jak wynika z art. 23b ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
   
   

W myśl art. 23b ust. 2 ww. ustawy - jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Z przepisów powyższych wynika zatem, iż co do zasady jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ww. ustawy warunki to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Przepisy ww. ustawy nie regulują wprost skutków podatkowych zmiany stron umowy leasingu. Unormowania zawarte w art. 23a-23l tej ustawy określają jedynie skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy oraz skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy.W następstwie dokonanej cesji umowy leasingu (zawartej pierwotnie z innym podmiotem gospodarczym - cedentem), cesjonariusz przejmuje wyłącznie prawa i obowiązki cywilnoprawne dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego). Nie przejmuje natomiast praw i obowiązków o charakterze podatkowym.W celu prawidłowego zaliczenia rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów oprócz konieczności spełnienia ww. warunków określonych w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy również mieć na uwadze zasadę kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że przy braku wyłączenia wydatku na mocy art. 23 ww. ustawy - możliwość jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zależna jest od wykazania przez podatnika istnienia bezpośredniego związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a uzyskanym przychodem. W art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie wymienia wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów kosztów odpowiadających wartości już spłaconych rat leasingowych, w przypadku, gdy korzystający dokona cesji umowy na osobę trzecią. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż cesja umowy leasingu na osobę trzecią nie spowoduje konieczności dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów, w związku z poniesieniem (do momentu scedowania praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu) wydatków tytułem rat leasingowych. Bez znaczenia przy tym dla cedenta pozostaje fakt, czy w dacie cesji praw do umowy leasingu umowa ta nadal spełniać będzie warunki umowy leasingu operacyjnego. Powyższe istotne jest bowiem dla możliwości zaliczenia przez cesjonariusza (nowego korzystającego) wydatków związanych z umową leasingu do kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej - co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.