Istota interpretacji:

Czy nieumorzona część budynku, który w wyniku rozbiórki uległ likwidacji, stanowi koszt uzyskania przychodów?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 10 lipca 2008 r. znak ILPB1/415-410/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 15 lipca 2008 r., a w dniu 18 lipca 2008 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni - osoba fizyczna, wraz z małżonkiem (pozostająca we wspólności małżeńskiej), nabyła nieruchomość, na którą składają się budynek mieszkalny oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu. Nieruchomość ta została przeznaczona na cele prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, w budynku znajdowała się siedziba firmy. Przedmiotowy budynek został wyremontowany, a poniesione wydatki zwiększyły jego wartość początkową. Po wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych Wnioskodawczyni rozpoczęła amortyzację przedmiotowego budynku.

W grudniu 2007 roku, Wnioskodawczyni zakupiła grunt sąsiadujący z działką, na której znajduje się budynek, planując rozpoczęcie budowy budynków mieszkalnych. Zakup gruntu został przeprowadzony w ramach prowadzonej działalności.

W 2008 roku Wnioskodawczyni rozszerzyła zakres prowadzonej działalności o działalność deweloperską, z zamiarem kontynuacji poprzednio prowadzonej działalności. Siedziba firmy będzie się znajdowała w jednym z pomieszczeń w części handlowo-usługowej budynków. W celu rozpoczęcia budowy budynków mieszkalnych, Wnioskodawczyni przeprowadziła rozbiórkę budynku biurowego. Prace rozbiórkowe zostały przeprowadzone przy użyciu własnych pracowników oraz wykorzystaniu obcych usług sprzętowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi obce, zakupione w celu przeprowadzenia rozbiórki budynku.

Czy koszty usług obcych, zakupionych w celu przeprowadzenia rozbiórki budynku, stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, czy też są elementami składowymi przyszłej inwestycji...

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszty usług obcych powinny być zaliczone w koszty działalności operacyjnej w dacie ich poniesienia, a nie zaś - jako koszt działalności inwestycyjnej - podnosić wartość przyszłej inwestycji. Wnioskodawczyni uważa, że nie jest to koszt bezpośrednio związany z przyszłą budową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust.1.

Z ustawowej definicji kosztu podatkowego wynika, że warunki uznania konkretnego kosztu (wydatku) za koszt podatkowy muszą być spełnione równocześnie. Uznanie konkretnego wydatku za koszt uzyskania przychodów uzależnione jest od związania go z przychodem takim związkiem przyczynowo-skutkowym, który oznacza, że poniesienie wydatku miało lub mogło mieć w kategoriach obiektywnych wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednie, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem wydatków ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalności gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Jak podaje Wnioskodawczyni, w celu rozpoczęcia budowy budynków mieszkalnych, służących rozszerzonej działalności gospodarczej, przeprowadzono rozbiórkę budynku biurowego. Wnioskodawczyni podkreśla, że likwidacja środka trwałego nie jest związana ze zmianą działalności gospodarczej, w związku z czym w tej sprawie poniesione wydatki nie będą wyłączone z grupy wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu na podstawie przepisu art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

W świetle tego przepisu, w przypadku gdy likwidacja środków trwałych została dokonana z tej przyczyny, że dotychczas wykorzystywany środek trwały utracił przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu podatkowego.

Konkludując, jeśli likwidacja środka trwałego następuję bez zmiany rodzaju działalności, a taka sytuacja występuje w przedmiotowej sprawie, wówczas strata z tego tytułu jest kosztem uzyskania przychodu, a koszty usług obcych poniesione w związku z rozbiórką budynku należy uznać za koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, gdyż stanowią one koszty pośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieumorzonej wartości środka trwałego) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 12 września 2008 r. nr ILPB1/415-410/08-4/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje