Istota interpretacji:

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu premii pieniężnych przyznawanych kontrahentom, w przypadku gdy nie podlega on odliczeniu zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i sprzedaży przetworów owocowo - warzywnych. Wytworzone przez siebie produkty sprzedaje odbiorcom hurtowym (sieciom handlowym). Podpisuje umowy handlowe o współpracy, w których zawarta jest klauzula, że za prowadzenie dystrybucji produktów wnioskodawcy w określonym regionie, a także za terminowe płatności wnioskodawca jako sprzedający zobowiązuje się wypłacić swemu kontrahentowi premię pieniężną w określonej wysokości w zależności od wielkości obrotów/zakupów, odnoszącą się do wszystkich dostaw, w określonym czasie. Podstawą do naliczenia premii pieniężnej będzie wystawienie faktury podatnikowi przez jego kontrahenta, w której zostanie określone, iż jest to faktura za usługi marketingowe lub reklamowe. Do kwoty netto na fakturze zostaje doliczony podatek VAT w wysokości 22%. Wypłacone przez wnioskodawcę premie będą miały wpływ na wzrost sprzedaży towarów. W wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach przeważa pogląd, że premia pieniężna, uzyskiwana przez nabywcę towaru po osiągnięciu określonej wielkości zakupów jest świadczeniem usług. Do takiego stanowiska przyczyniło się wyjaśnienie Ministerstwa Finansów z dnia 30 grudnia 2004r. nr PP3-812-1222/04/AP/4026, w którym Ministerstwo uznało, iż premię pieniężną wypłacono z tytułu nabywania określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób, należy uznać jako świadczenie usług przez nabywcę otrzymującego taką premię. Zatem uznanie premii za świadczenie usług podlegające VAT powoduje konieczność jej udokumentowania fakturą VAT. Dotychczas tj. przed dniem 01 stycznia 2008r., a więc przed zmianą treści art. 88 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dopuszczalna była możliwość obniżenia kwoty podatku należnego, oraz zwrotu różnicy podatku z wyżej wspomnianych faktur VAT za powyższe usługi. Jednak wprowadzając od 01 stycznia 2008r. zmiany do ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca zmienił brzmienie wymienionego przepisu. Zmiana wymienionego przepisu dotknęła m. in. wnioskodawcę, który rozlicza premie pieniężne. Bowiem dochodzi (i może dochodzić w przyszłości) do sytuacji, w której podatnik uiści należną kwotę z faktury dokumentującej premię, jednak z uwagi na brzmienie powyższego przepisu nie będzie miał prawa do odliczenia podatku.

W rozliczeniu z kontrahentami funkcjonują zamiennie pojęcia premii pieniężnych jak również usług marketingowych i reklamowych, a dotyczą one wszystkie procentu od wielkości obrotów/zakupów odnoszącego się do wszystkich dostaw w określonym czasie. Zasady udzielania premii pieniężnych u kontrahentów w zależności od zawartych umów1) dotyczą:

• utrzymania sieci sprzedaży
• rozwoju sieci i przewidywanego wzrostu sprzedaży (nowo otwarte markety)
• prowadzenia dystrybucji i terminowych płatności
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jeżeli podatek od towarów i usług nie podlega odliczeniu to stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodu...

Zdaniem wnioskodawcy gdyby podatek VAT naliczony w sytuacji opisanej powyżej nie podlegał odliczeniu, to stanowiłby podatkowy koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
• nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
• musi być należycie udokumentowany.
  
  

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:

• jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
• w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług
  - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
  
  

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca udziela kontrahentom premii pieniężnych na podstawie wiążących go z tymi kontrahentami umów, z tytułu utrzymania sieci sprzedaży, rozwoju sieci i przewidywanego wzrostu sprzedaży (nowo otwarte markety) czy też prowadzenia dystrybucji i terminowych płatności. Premie te wypłacane są na podstawie faktur VAT i opodatkowane 22% stawką podatku od towarów i usług. Z powyższego wynika, iż wypłacane premie nie są związane z żadnym środkiem trwałym czy też wartością niematerialną i prawną. Dlatego też mając na uwadze cyt. wyżej art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ww. ustawy stwierdzić należy, iż wyłącznie w sytuacji gdy zgodnie z przepisami regulującymi opodatkowanie podatkiem od towarów i usług wnioskodawcy nie przysługiwałoby prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z tytułu udzielonych premii pieniężnych lub zwrot różnicy tegoż podatku to ww. część podatku od towarów i usług może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.
Należy ponadto mieć na uwadze, iż cytowany powyżej przepis art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dotyczy sytuacji, w której podatnik, miał prawo pomniejszenia podatku należnego, a nie odliczył podatku naliczonego jedynie ze względu na przekroczenie terminów przewidzianych dla obniżenia podatku należnego. Z powyższego wynika, iż nie jest możliwe uznanie nieskorzystania z prawa obniżenia podatku od towarów i usług za jednoznaczne z nie przysługiwaniem prawa do obniżenia tego podatku. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie skorzysta z posiadanego prawa do odliczenia podatku naliczonego w terminach przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, nie posiada on prawa do zaliczenia tego podatku do kosztów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje