W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z art. 42 ust. 5 i 5a ustawy o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi za doprowadzenie i pobyt w izbie wytrzeźwień pobierane są opłaty w wysokości 250 zł za pobyt. Należności od osób fizycznych z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień należą do wierzytelności administracyjno-prawnych. Egzekucja ww. należności następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Do ww. należności ma zastosowanie art. 42 ustawy o finansach publicznych zgodnie z którym, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określił szczegółowe zasady i tryb umarzania wierzytelności jej jednostek organizacyjnych z tytułu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa. W wyniku umorzenia postępowania egzekucyjnego przez urząd skarbowy, Dyrektor jednostki organizacyjnej (jednostka budżetowa) wydaje decyzję o umorzeniu opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy kwoty umorzonych należności z tytułu opłat za pobyt w izbie wytrzeźwień dłużnikom, będącym osobami fizycznymi nie prowadzącymi działalności gospodarczej, są nieodpłatnymi świadczeniami, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Czy w związku z powyższym po stronie wnioskodawcy powstaje obowiązek sporządzania i przekazania informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Jak należy postępować w przypadkach gdy umorzenie dotyczy osób bezdomnych (brak adresu) lub zmarłych?

Zdaniem wnioskodawcy należności za pobyt w izbie wytrzeźwień są trudne do wyegzekwowania. Osoby przebywające w izbie często są bezrobotne, bezdomne, nie posiadające środków do życia, korzystające z pomocy Miejskich Ośrodków Pomocy Społecznej. Utrudnione jest ustalenie danych osobowych, adresu pobytu. Często nie posiadają dokumentów i podają fałszywe dane. Mimo, że windykowanie należności odbywa się w okresie 10-lat ściągalność ich jest bardzo niska (20%). Wnioskodawca sądzi, że urzędy skarbowe, które nie są w stanie wyegzekwować należności izby nie będą potrafiły windykować należnego podatku wynikającego z PIT-8C. Biorąc powyższe pod uwagę, mimo kosztów związanych z wystawieniem informacji PIT-8C dochody państwa nie ulegną zwiększeniu. Zdaniem wnioskodawcy w wyniku umorzenia ww. należności wobec osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, nie dochodzi u nich do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a tym samym wnioskodawca nie będzie miał obowiązku sporządzania i przekazywania informacji PIT-8C.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1, tejże ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń. Dotyczy to m.in. podatników osiągających przychody z innych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9, w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osoby lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 ustawy, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia należące do przychodów określonych w art. 12 - 14 i 17 ustawy oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Sformułowanie "w szczególności" dowodzi, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i tym samym ww. ustawa w swoich założeniach daje podstawy prawne, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego wynika, iż Dyrektor jednostki organizacyjnej wydaje decyzję o umorzeniu osobom fizycznym opłaty z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień. Motywuje to tym, że wyegzekwowanie należności za pobyt w Izbie Wytrzeźwień jest niezmiernie trudne ze względu na to, że przebywające tam osoby często są bezrobotne, bezdomne, nie posiadające środków do życia, korzystające z pomocy Miejskich Ośrodków Pomocy Społecznej. Zdarzają się też sytuacje gdzie utrudnione jest ustalenie danych osobowych czy adresu pobytu tych osób gdyż nie posiadają dokumentów tożsamości bądź podają fałszywe dane.

W świetle powyższego, kierując się przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać, że korzyści jakie osiąga dłużnik z tytułu umorzenia zaległości wynikających z pobytu w izbie wytrzeźwień stanowią dla niego realne przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W efekcie zwolnienia dłużnika z całości lub części długu następuje u niego trwały przyrost majątku. Umorzenie zobowiązania oznacza zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego, skutkiem czego jest wystąpienie po stronie dłużnika określonej korzyści. Ze świadczeniem mamy przy tym do czynienia w sytuacji gdy, świadczeniodawca wyrazi pozytywną wolę świadczenia, tzn. chęć przekazania świadczenia na rzecz świadczeniobiorcy, a świadczeniobiorca to świadczenie przyjmie.

Tak więc kwota umorzona przez Dyrektora jednostki organizacyjnej z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień, stanowi dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednostka organizacyjna, dokonująca umorzenia zaległości z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jest zobowiązana wypełnić obowiązek nałożony przez art. 42a ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem podmiot dokonujący m.in. świadczeń, o których mowa, tj. umorzenia zaległych należności ma obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów z innych źródeł na druku PIT-8C dla każdej osoby, której umorzono ww. zaległości, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano umorzenia i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Zgodnie z art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwoty przychodów wskazane w informacji PIT-8C wystawionej przez jednostkę organizacyjną należy wykazać w zeznaniu rocznym. Zatem podatnicy, którym jednostka organizacyjna umorzyła zaległości z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień, winni zaliczyć umorzone kwoty do przychodów z innych źródeł i wykazać je w zeznaniu podatkowym za rok, w którym dokonano umorzenia.

Reasumując z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost, że obowiązkiem jednostki organizacyjnej umarzającej należność jest wystawienie informacji PIT-8C osobie, dla której w danym przypadku będzie to realne przysporzenie majątkowe. Natomiast w przypadkach gdzie faktycznie nie ma możliwości ustalenia danych osobowych tych osób, co w konsekwencji będzie powodowało niemożność doręczenia informacji, nie sporządza się informacji PIT-8C. Również w sytuacji umorzenia należności osobie, która zmarła po stronie wnioskodawcy nie będzie obowiązku wystawienia PIT-8C.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznaćza nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.