W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie praktyki lekarza rodzinnego. Przystąpiła do przetargu nieograniczonego na oddanie w użytkowanie wieczyste na 99 lat nieruchomości gruntowej niezabudowanej. Sposób zabudowania nieruchomości gruntowej polega na jej zabudowie w celu realizacji obiektów zakładu opieki zdrowotnej, domów pomocy społecznej, placówek opiekuńczo wychowawczych lub też placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Cena nieruchomości wynosi 230.000 zł + VAT. Pierwsza opłata roczna wynosi 25% ceny uzyskanej w przetargu i podlega wpłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Kolejne opłaty roczne wnosić będą po 3 % ceny uzyskanej w przetargu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu kwotę pierwszej opłaty rocznej w wysokości 25 % ceny uzyskanej w przetargu jednorazowo w dacie poniesienia wydatku oraz kolejnych opłat rocznych do czasu zakończenia budowy?

Zdaniem wnioskodawczyni opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów wynikają z umów cywilnoprawnych zawartych przez organy samorządowe z osobami, które stają się użytkownikami wieczystymi nieruchomości. Opłaty te będą związane bezpośrednio z kosztami uzyskania przychodów po oddaniu do użytku wybudowanego ośrodka. Zgodnie z art. 23 pkt 1 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów z wyjątkiem opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów. Wobec powyższego pierwsza opłata w wysokości 25% ceny uzyskanej w przetargu oraz kolejne opłaty ponoszone w trakcie realizacji budowy są kosztem uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust.1 pkt.1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określeniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art.10 ust.1 pkt.8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą o których mowa w art.14 ust.2 pkt.1 , bez względu na czas ich poniesienia. W myśl ww. przepisu należy rozdzielić wydatki poniesione na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu od wydatków poniesionych tytułem opłat za wieczyste użytkowanie gruntu. Zgodnie z art. 23 ust. 1 lit. a) ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów mogą być wyłącznie opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu.

Stosownie do treści art. 22g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.W świetle treści tego przepisu, wartością początkową nieruchomości, którą wnioskodawczyni zamierza wybudować będą wydatki na jego wytworzenie. Do wydatków tych nie zalicza się jednak między innymi opłat za wieczyste użytkowanie gruntu. Wydatki te chociaż ponoszone w trakcie realizacji inwestycji nie są ponoszone w celu wytworzenia środka trwałego, ale w związku z prawem posiadania "gruntu" (prawa wieczystego użytkowania gruntu) niezależnie od tego czy na "gruncie" tym prowadzona jest inwestycja.

Skoro cytowany art. 23 ust.1 pkt 1 a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wyjątek, umożliwia zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, to opłaty te (tak pierwsza opłata, jak i kolejne opłaty roczne) nawet ponoszone w trakcie prowadzenia inwestycji, jako koszty pośrednie mogą w dacie ich poniesienia podlegać zaliczeniu w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.