Istota interpretacji:

1) Czy Wnioskodawca będzie mógł koszty robót wykończeniowych, z chwilą powstania biura zarządu zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów firmy? 2) Czy koszty odsetek od kredytu zaciągniętego na budowę lokalu, który będzie służył prowadzonej działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. znak ILPB1/415-302/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 czerwca 2008 r. Wniosku nie uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - osoba fizyczna, w 2006 roku podpisał ze spółdzielnią umowę o budowę lokalu mieszkalnego. Na budowę tą zaciągnięto kredyt mieszkaniowy. Natomiast w 2007 roku, Wnioskodawca podpisał umowę o ustanowieniu własnościowego prawa do lokalu. Przedmiotowy lokal, zakupiony przez Wnioskodawcę, wymaga wykończenia (podłogi, biały montaż, drzwi). W lokalu tym Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą, stworzyć biuro na jej potrzeby.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów robót wykończeniowych oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup lokalu przeznaczonego na działalność gospodarczą.

1. Czy Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów firmy koszty robót wykończeniowych, z chwilą powstania biura zarządu...
2. Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty odsetek od kredytu zaciągniętego na budowę lokalu, który będzie służył prowadzonej działalności gospodarczej...

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli przedmiotowy lokal zostanie wniesiony aportem na stan środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to będzie możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zwiększenie wartości środka trwałego. Wnioskodawca uważa te wydatki za inwestycję w obcym środku trwałym, w związku z tym stwierdza, że ma prawo do odliczeń kosztów wykończeniowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje prawo zaliczenia odsetek od kredytu do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ użytkowanie lokalu będzie związane z prowadzoną działalnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawienie wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu - z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do art. 22b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlega, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.

Przy czym, zgodnie z art. 22g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do użytkowania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że koszty wykończenia lokalu ponoszone są w celu jego przystosowania do użytkowania. Mając zatem na uwadze treść ww. art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać, że wydatki te nie mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, są to bowiem wydatki stanowiące element wartości początkowej środka trwałego.

Tak więc w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy cyt. wyżej art. 22g ust. 1 pkt 1 w związku z art. 22g ust. 3 ww. ustawy, co oznacza, iż wartość początkową nabytego lokalu użytkowego należy ustalić wg ceny nabycia powiększonej o udokumentowane wydatki związane z jego przystosowaniem do używania.

Kosztem uzyskania przychodów będą zatem w tym przypadku - w myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - odpisy amortyzacyjne

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. Natomiast zgodnie z treścią art. 22g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia środka trwałego uważa się m.in. odsetki.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż odsetki od kredytu na zakup lokalu, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania będą - w myśl ww. art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - zwiększały wartość początkową tego środka trwałego, natomiast odsetki naliczone i zapłacone po tym dniu będą mogły być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. skutków podatkowych w związku z wycofaniem z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lokalu wykorzystywanego w działalności gospodarczej) oraz w zakresie ustalenia wartości czynszu za użytkowanie lokalu wykorzystywanego w działalności gospodarczej wniosek rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 r., nr ILPB1/415-302/08-4/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.