W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła w 2007r. następujące umowy o dzieło:

1. umowa, której przedmiotem było obliczenie numeryczne procesu przebijania wlewków ze stali stopowych w zakresie:
   - wyznaczenia warunków brzegowych,
   - obliczenia rozkładu temperatury, intensywności odkształcenia,
   - określenia własności plastycznych w temperaturach przebijania,
   - obliczenia wielkości siły podczas przebijania dla zmiennych parametrów procesu,
   - analizy parametrów przebijania.
2. umowa, której przedmiotem była ocena oferty zakładu modernizacji i remontów pieców przemysłowych w zakresie zaproponowanych rozwiązań technicznych i parametrów użytkowych pieca do obróbki cieplnej rur w walcowni rur, sporządzenia sprawozdania zawierającego ocenę ww. oferty,
3. umowa, której przedmiotem było wykonanie analizy porównawczej ofert w zakresie zaproponowanych rozwiązań technicznych i parametrów użytkowych pieca, wykonanie sprawozdania zawierającego ocenę ofert na piec do obróbki cieplnej z innych firm.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo określiła 50% koszty uzyskania przychodów do każdej opisanej umowy o dzieło?

Zdaniem Spółki opisane umowy naszą cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim, mają indywidualny i twórczy charakter, w związku z czym Spółka zastosowała podwyższone koszty uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że ustalenie czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006r., Nr 90, poz. 631 ze zm.).

Z treści art. 1 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl art. 8 cyt. ustawy - prawo autorskie przysługuje twórcy. Twórcą zaś jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jednakże należy zauważyć, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Przepis art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych;

Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji ww. ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest upoważniony do interpretowania tej ustawy w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, czyli do stwierdzenia czy dana działalność, praca jest objęta prawem autorskim.

W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawno-Legislacyjny, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17, 00-071 Warszawa.

W opisanym stanie faktycznym wymienione został trzy rodzaje zawartych przez Spółkę umów o dzieło:

1. umowa, której przedmiotem było obliczenie numeryczne procesu przebijania wlewków ze stali stopowych,
2. umowa, której przedmiotem była ocena oferty zakładu modernizacji i remontów pieców przemysłowych w zakresie zaproponowanych rozwiązań technicznych i parametrów użytkowych pieca do obróbki cieplnej rur w walcowni rur, sporządzenia sprawozdania zawierającego ocenę ww. oferty,
3. umowa, której przedmiotem było wykonanie analizy porównawczej ofert w zakresie zaproponowanych rozwiązań technicznych i parametrów użytkowych pieca.
   
   

Mając powyższe na uwadze, tylko wówczas gdy:

• praca wykonywana przez stronę tych umów była twórcza tzn. niepowtarzalna, miała indywidualny charakter oraz spełniała przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
• strona umów była twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy,
  do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.
  
  

Reasumując, w odniesieniu do wszystkich powyżej opisanych przypadków zawarcia umowy o dzieło wyjaśnia się, iż jeżeli twórcy korzystają z praw autorskich oraz spełnione są przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych - do ustalenia czego Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest uprawniony - do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.Wobec powyższego nie można było potwierdzić prawidłowości stanowiska wnioskodawcy.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisanym stanem faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.