Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 marca 2008 r., znak ILPB1/415-93/08-2/AG, ILPB2/436-8/08-2/MK na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 marca 2008 r., a w dniu 3 kwietnia 2008 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma Wnioskodawcy rozlicza się na zasadach ogólnych, prowadzi księgi rachunkowe. Przedmiotem jej działalności jest handel gruntami i nieruchomościami.

W 2007 r. firma zakupiła grunty budowlane, jednocześnie w tym samym roku zakupiła projekt budowlany, wraz z wszelkimi prawami autorskimi tego projektu.

Zgodnie z umową zakupu, firma zapłaciła za projekt i prawa autorskie, kupujący stał się właścicielem projektu budowlanego, który może bez ograniczeń (wielokrotnie) wykorzystywać do wznoszenia podobnych, kolejnych domów mieszkalnych. Cena zakupu projektu wraz z prawami autorskimi wynosi ponad 60.000 złotych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie prawa autorskiego.

Czy jest towarem zakupiony projekt budowlany, wykorzystywany podczas budowy domu w 2008 r., który może być wykorzystany do budowy kolejnych domów mieszkalnych w następnych latach prowadzonej działalności gospodarczej? Czy projekt ten winien być ujęty na dzień 31 grudnia 2007 r. w spisie inwentaryzacyjnym towarów handlowych, czy też można go zaksięgować do kosztów uzyskania przychodów z chwilą jego zafakturowania i zapłaty?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany projekt zakupiony został z wszelkimi prawami autorskimi i może on być wykorzystany wielokrotnie do budowy innych budynków mieszkalnych. Ponieważ projekt ten może być wykorzystywany wielokrotnie, Wnioskodawca uważa, iż koszt zakupu projektu nie jest towarem handlowym, powinien być wpisany do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym został zafakturowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Jak wynika z art. 22b ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe podlegają amortyzacji, z zastrzeżeniem art. 22c, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki: nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, przewidywany okres ich użytkowania jest dłuższy niż rok, wykorzystywane są przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu. Ustawodawca przepisami art. 22m ust. 1 pkt. 1 wspomnianej ustawy zastrzegł, iż okres amortyzacji praw autorskich nie może trwać krócej niż 24 miesiące.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 22e ust. 1ww. ustawy, jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione w art. 22a ust. 1 i art. 22b ust. 1 pkt 1, o wartości początkowej przekraczającej 3.500 zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok - podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia.

Za cenę nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 3 ww. ustawy, rozumie się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Po analizie opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż zakupiony przez Wnioskodawcę projekt budowlany wraz z prawami autorskimi, nie jest towarem handlowym, stanowi on natomiast wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 14 lit b) ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Posiadane zatem przez Wnioskodawcę prawo do projektu budowlanego, winno być ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stosownie do dyspozycji zawartych w art. 22n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie wartości niematerialnych i prawnych. Kosztem są natomiast odpisy amortyzacyjne, zgodnie z art. 22 ust. 8 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego w związku z zawartą umową leasingu) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 30 kwietnia 2008 r. nr ILPB1/415-93/08-4/AG, natomiast w zakresie problematyki dotyczącej podatku od spadków i darowizn wydano interpretację indywidualną z dnia 30 kwietnia 2008 r. o nr ILPB2/436-8/08-4/MK, ILPB2/436-8/08-5/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje