Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przedmiotem jego działalności są usługi transportowe i handel hurtowy artykułami budowlanymi. W 2007 r. zawarł umowy leasingu operacyjnego na samochody ciężarowe, obejmujące okresy od 36 do 60 miesięcy. Pierwsza wpłata w wysokości 5% wartości przedmiotu użytkowanego, która warunkuje zawarcie umowy z firmą leasingową jest traktowana jako pierwsza rata lub jako tzw. opłata wstępna. Przedmiot leasingu stanowi majątek leasingodawcy przez cały okres trwania umowy.W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, koszty i przychody ewidencjonowane są tzw. metodą kasową, jak również, iż zawarte umowy leasingu spełniają warunki określone postanowieniami art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest zaliczenie ww. pierwszych wpłat w całości do kosztów uzyskania przychodu w momencie poniesienia wydatku?

Zdaniem wnioskodawcy ww. wydatek stanowi w całości koszt uzyskania przychodu w momencie jego poniesienia, gdyż jest on konieczny aby realizować umowę. Poniesiony jest przed zawarciem umowy i nie jest wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako nie uznany za koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stosownie do art. 23b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.
   
   

Zgodnie z art. 23b ust. 2 ww. ustawy - jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)
   - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
   
   

Zważywszy zatem, iż w uzupełnieniu złożonego wniosku wskazano, że zawarte umowy leasingu spełniają wszystkie warunki określone w art. 23b ww. ustawy, to ponoszone przez korzystającego, opłaty ustalone w tych umowach w podstawowych okresach tychże umów, z tytułu używania ww. środków trwałych (samochodów ciężarowych) mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie powołany przepis art. 23b ust. 1 nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty. Zatem rozstrzygając tę kwestię należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 4-6 i ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 22 ust 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Z uzupełnienia wniosku wynika, iż wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a wydatki zalicza do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z tzw. metodą kasową tj. w dacie ich poniesienia, bez względu na datę uzyskania przychodu. Przeto nie znajdują do niego zastosowania zasady określone w art. 22 ust. 5-5c ww. ustawy, przewidziane dla prowadzących księgi rachunkowe oraz podatkowe księgi przychodów i rozchodów, którzy wybrali te zasady. W konsekwencji - przy tej metodzie ewidencjonowania kosztów - wnioskodawca nie ma obowiązku stosować się do dyspozycji przepisu art. 22 ust. 5c ww. ustawy, z którego wynika, że koszty pośrednie - jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego - stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.Dlatego też, wydatki związane z uiszczeniem opłat wstępnych, związanych z zawartymi umowami leasingowymi wnioskodawca może zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej jednorazowo, a więc w dacie ich poniesienia. Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w art. 22 ust. 6 ww. ustawy (tj. prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.