Istota interpretacji:

Czy kary umowne można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka Jawna prowadzi działalność, której podstawowym celem jest sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych. Prowadząc ww. działalność bierze udział w przetargach na dostawę części do samochodów: Volvo, Jelcz, Ikarus oraz innych. Zawarta umowa w drodze przetargu na dostawę tych części przewiduje kary pieniężne za opóźnienia w realizacji tych dostaw. W przypadku nie wywiązania się z terminu firma zamawiająca obciąża Spółkę kwota pieniężną, która jest udokumentowana notą księgową (o którą to kwotę kontrahent pomniejsza zapłatę należności). Nie można więc kwestionować zapłaty kary, która wynika z umowy, a niezapłacenie kary mogłoby skutkować zerwaniem umowy na dostawę części, a jest to dla Spółki bardzo istotny przychód. Wskazano przy tym, że części pod umowy przetargowe są sprowadzane od kontrahentów unijnych, którzy czasami też nie wywiązują się z planowanych terminów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłacona kara umowna z tytułu opóźnień w dostawach jest kosztem uzyskania przychodów...

Zdaniem Spółki miedzy zapłaconą karą z tytułu nieterminowego dostarczenia towarów istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy z przedmiotem prowadzonej działalności, tj. sprzedażą części zamiennych do samochodów. Dlatego, karę pieniężna można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Uregulowania dotyczące kar umownych oraz odszkodowań zawarte są w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 16 poz.93 ze zm.). Przepis art. 483 § 1 tego Kodeksu stanowi, że można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonywanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonywanych robót i usług.

Istotą tego przepisu jest niezaliczanie do kosztów uzyskania przychodów odszkodowań (kar umownych) związanych generalnie z wadami towarów lub usług bądź zwłoką w usuwaniu tych wad. Jeżeli jednak kara umowna przysługuje wierzycielowi z innego niż ww. tytułu, zapłacenie tej kary stanowić będzie u płacącego koszt uzyskania przychodów, o ile jednak spełniona będzie zasadnicza przesłanka wynikająca z art. 22 ust. 1, pozwalająca na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów; poniesiony koszt musi być związany z uzyskaniem przychodu.

Mając na względzie treść wyżej cyt. art. 22 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r., a w szczególności zapis stanowiący, iż do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć należy również koszty poniesione "w celu /…/ zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów /…/" należy uznać, iż będąca przedmiotem zapytania zapłacona kara umowna spełnia tą przesłankę i może stanowić koszt uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku wnioskodawcą jest Spółka Cywilna, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień między innymi art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednich skutków dla wspólników Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.