Istota interpretacji:

Czy wydatki na zakup wyposażenia, pokryte otrzymaną dotacją ze środków Funduszu Pracy, stanowią koszt podatkowy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W miesiącu wrześniu 2007 r. Urząd Pracy przyznał wnioskodawcy środki z Funduszu Pracy na sfinansowanie rozpoczęcia działalności gospodarczej w wysokości 13.200 zł. Działalność gospodarczą wnioskodawca podjął w dniu 13 września 2007 r. Za w/w środki zakupiono:

• 2 października 2007r. komputer przenośny (laptop) z programem Windows XP o wartości 3.394 zł,
• 24 października 2007 r. tłoczenie płyt CD ze zdjęciami własnego autorstwa o wartości 6.441 zł.
  
  

Powyższe zdarzenia gospodarcze ujęte zostały w księdze przychodów i rozchodów w następujący sposób:

• zakup komputera przenośnego w kol. 13 (wydatki) albowiem wartość dokonanego zakupu jest niższa od kwoty 3.500 zł
• fakturę za tłoczenie płyt CD w kol. 10 (zakup towarów handlowych).
  
  

Nie sporządzono spisu z natury na dzień rozpoczęcia działalności ponieważ zlecenie tłoczenia płyt CD nastąpiło w trakcie trwania działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zaksięgowanie powyższych zdarzeń gospodarczych jest prawidłowe...

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

W świetle powyższych przepisów takim kosztem jest:

• zakup komputera przenośnego który stanowi narzędzie pracy będące jednocześnie wyposażeniem.
• zlecenie wytłoczenia płyt CD ze zdjęciami autorstwa wnioskodawcy które stają się towarem handlowym.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
• nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy,
• a ponadto być właściwie udokumentowany.
  
  

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup towarów i usług, sfinansowanych ze środków otrzymanych z Funduszu Pracy, jak również na nabycie z tychże środków wyposażenia, przez które zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) rozumieć należy - rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.

Fakt sfinansowania wskazanych powyżej wydatków ze środków przyznanych osobie bezrobotnej z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129.

W myśl art. 24a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy.Jak wynika z wniosku - wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Zasady prowadzenia tej księgi reguluje ww. rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.Wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów został określony w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia. W księdze tej, kolumny od 10 do 14 służą do ewidencjonowania operacji gospodarczych związanych z ponoszonymi kosztami. W załączniku powyższym zawarto również objaśnienie do podatkowej księgi przychodów. Zgodnie z pkt 10 tych objaśnień - kolumna 10 przeznaczona jest do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Jak wynika natomiast z pkt 13 ww. objaśnień - kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (w tym m.in. wartości zakupionego wyposażenia) z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki poniesione na nabycie komputera przenośnego, sfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Pracy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej o ile komputer ten nie został zaliczony do środków trwałych. Pamiętać bowiem należy, iż zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.Wydatek powyższy podlega ujęciu w kolumnie 13 prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Również wydatki poniesione na tłoczenie płyt CD ze zdjęciami własnego autorstwa sfinansowane ze wskazanych powyżej środków mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, podlegający ujęciu w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów zważywszy, iż ze złożonego wniosku wynika, iż płyty te zostały (zostaną) uznane za towar handlowy.Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia wyposażenie o wartości początkowej przekraczającej 1.500,00 zł należy objąć ewidencją wyposażenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.