Istota interpretacji:

Czy opłatę wstępną można zaliczyć w koszty uzyskania przychodu jednorazowo w momencie jej poniesienia, czy odpisywać proporcjonalnie przez cały okres trwania umowy leasingowej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. W 2007 roku zawarł umowę leasingu operacyjnego, przedmiotem którego jest samochód osobowy. Zgodnie z warunkami tej umowy opłaty leasingowe spełniają kryteria ogólne zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. umowa została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, a suma ustalonych opłat, pomniejszonych o należny podatek od towarów i usług odpowiada co najmniej wartości początkowej środka trwałego. W roku 2007 podatnik prowadzi księgi rachunkowe, podobnie będzie to czynił w latach następnych. W roku 2007 wpłaca zaliczki metodą uproszczoną zgodnie z art. 44 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy płacona jednorazowo w związku z zawartą umową leasingową opłata wstępna (czynsz inicjalny) będzie kosztem uzyskania przychodów:

1. w całości w momencie jej poniesienia,
   
2. powinna być rozliczana w równych ratach miesięcznych w okresie trwania całości umowy leasingowej,
   
3. powinna być rozliczana proporcjonalnie do czasu trwania umowy leasingowej w danym roku podatkowym, ale samo zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów powinno następować raz w każdym roku podatkowym...

Jeżeli właściwa jest opcja c) to kiedy takie zaliczenie powinno nastąpić:

1. w pierwszym dniu każdego roku podatkowego,
   
2. w ostatnim dniu każdego roku podatkowego, a w ostatnim roku umowy leasingowej w dniu kończącym tą umowę...
   
   

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy prowadzący księgi rachunkowe, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami potrącają w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Opłata wstępna tzw. czynsz inicjalny jest ściśle związana z umową leasingu i jako opłata wnoszona przy zawarciu umowy bądź wydaniu przedmiotu leasingu jest ścisłym i koniecznym warunkiem zawarcia umowy leasingu i wydania przedmiotu leasingu. Nie ma przy tym bezpośredniego odzwierciedlenia w osiągniętych przychodach, stąd też należy ją zaklasyfikować jako koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami (koszt pośredni).Wniesienie czynszu inicjalnego jest ściśle związane z zaistnieniem umowy leasingu i nie może być ono dokonane w dowolnym momencie trwania umowy, a jedynie na jej początku. W związku z tym mimo, że czynsz inicjalny dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy (dotyczy całego okresu umowy), możliwe jest jego jednoznaczne przyporządkowanie w całości do roku rozpoczęcia umowy leasingu, gdyż w 100% jest on ponoszony właśnie w roku rozpoczęcia umowy.
Stąd też właściwe zdaniem wnioskodawcy byłoby zaliczenie w ciężar kosztów uzyskania przychodów całości czynszu inicjalnego w momencie jego wpłaty na rachunek leasingodawcy i zafakturowania takiej operacji.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 23b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome,
   
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.
   
   

Zgodnie z art. 23b ust 2 ww. ustawy - jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),
   
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)
   - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Jeżeli zatem będąca przedmiotem wniosku umowa leasingu spełnia wszystkie warunki określone w art. 23b, to poniesione przez korzystającego, opłaty ustalone w umowie leasingu w podstawowym okresie umowy, z tytułu używania ww. samochodu mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która weszła w życie w dniu 01 stycznia 2007 r. wprowadziła podział kosztów na bezpośrednio i pośrednio związane z przychodem.

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b. W myśl natomiast art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Wstępnej opłaty leasingowej nie można bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami osiąganymi przez podatnika, gdyż jest ona na ogół uiszczana jednorazowo przy podpisywaniu umowy leasingowej przed wydaniem przedmiotu leasingu, a jej zapłata jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji umowy leasingu. Wstępna opłata leasingowa, pomimo że ponoszona jest jednorazowo, dotyczy ściśle określonego okresu wynikającego z umowy leasingu. Tak więc zgodnie z art. 22 ust. 5c ww. ustawy opłata ta podlega rozliczeniu proporcjonalnie do długości okresu którego dotyczy, tj. okresu trwania umowy leasingu. Przy czym, o momencie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przypadającej na określony rok podatkowy części opłaty leasingowej decyduje sam podatnik. W konsekwencji, stosownie do podjętej przez niego decyzji może to nastąpić w okresach miesięcznych, kwartalnych bądź też w pierwszym lub ostatnim dniu roku podatkowego.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy, iż właściwe byłoby zaliczenie w ciężar kosztów uzyskania przychodów całości czynszu inicjalnego w momencie jego wpłaty na rachunek leasingodawcy i zafakturowania takiej operacji, uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.