W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi od września 2007 r. działalność gospodarczą - usługi prawnicze p.n. Kancelaria Radcy Prawnego M M.

Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania opartej na liniowej stawce podatku. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.Miejscem w którym prowadzi działalność gospodarczą - kancelarię radcy prawnego - jest:

1. lokal mieszkalny, będący siedzibą kancelarii, stanowiący własność rodziców - strona użytkuje go na podstawie stosownej umowy, oraz
2. lokal mieszkalny w innej miejscowości będący własnością strony. Mieszkanie to (prawo własności) Wnioskodawca nabył w maju 2006 r. (przed rozpoczęciem działalności gospodarczej) w całości ze środków pochodzących z hipotecznego kredytu bankowego zawartego na 30 lat.
   
   

We wrześniu 2007 r. część lokalu mieszkalnego, o którym mowa w pkt 2 - stanowiąca 25% ogólnej powierzchni - została przez stronę wprowadzona do ewidencji środków trwałych i od października 2007 r. Wnioskodawca amortyzuję ten środek trwały.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego w 2006 r. przeznaczonego w 25% na prowadzenie działalności gospodarczej stanowią w tej części koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Wykładnia gramatyczna użytego przez ustawodawcę zwrotu "wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu" oznacza, iż podatnik ma możliwość odliczenia do celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich bezpośredni związek ze źródłem przychodu, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Aby uznać jakiś wydatek za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione dwa warunki:

1. Powinien istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkiem a osiągniętym przychodem. Istotne dla oceny czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, jest to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa (co znajduje odzwierciedlenie w prowadzonej ewidencji środków trwałych).
2. Wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 ww. ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Łączne spełnienie tych dwóch warunków pozwala dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów
   
   

Z treści art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) i pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż odsetki od otrzymanych pożyczek (kredytów) stanowią u dłużnika koszt uzyskania przychodu w dacie ich kapitalizacji dokonanej zgodnie z warunkami umów zawieranych przez kontrahentów - odsetki skapitalizowane; w dacie faktycznej zapłaty - pozostałe odsetki; podstawy do zaliczenia tych odsetek do kosztów nie daje samo ich naliczenie lub umorzenie.

Tak więc w świetle powyższych przepisów oraz w oparciu o przedstawiony stan faktyczny odsetki od kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego, którego następnie część przeznaczono na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika (usługi prawnicze) można zaliczyć do kosztów działalności gospodarczej w takiej samej części jaką stanowi powierzchnia przeznaczona na działalność gospodarczą w powierzchni całego lokalu, tj. w #188;.Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe np.: Izba Skarbowa w Gdańsku (Bl/005-1029/04), Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa-Bemowo (US.31/DG/415/12/83/EM/2005), Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście (1435/FD1/415/15/06/SS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki: zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów)), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów.

Artykuł 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy stanowi zaś, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków:

• zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;

• odsetki zostały zapłacone;

• odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.
  
  

Reasumując, uwzględniając powyższe przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku należy stwierdzić, iż skapitalizowane odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania w części odpowiadającej wykorzystywaniu ogólnej powierzchni lokalu mieszkalnego na potrzeby działalności gospodarczej (czyli 25%), zapłacone do dnia przekazania środka trwałego do używania będą stanowić element wartości początkowej tego środka trwałego, natomiast po tym dniu będą stanowić koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia (również w 25%).

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji wydanych przez organy podatkowe tj.: Izba Skarbowa w Gdańsku (Bl/005-1029/04), Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa-Bemowo (US.31/DG/415/12/83/EM/2005), Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście (1435/FD1/415/15/06/SS) należy stwierdzić, iż ww. interpretacje zapadły w indywidualnej sprawie i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje