Istota interpretacji:

Czy wydatki na czesne oraz dojazdy do uczelni w związku ze studiami zawodowymi mogą stanowić kup?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni zatrudniona jest na stałym etacie w szpitalu specjalistycznym, gdzie potrącane są jej wszystkie należne składki i podatek w pełnej wysokości. Dodatkowo uzyskuje dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, pracując na kontrakcie (umowa cywilno-prawna) w pogotowiu ratunkowym, płacąc miesięczną zaliczkę na podatek dochodowy oraz składkę na ubezpieczenie społeczne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W 2007r. rozpoczęła studia licencjackie pomostowe na kierunku "Pielęgniarstwo".

W związku z powyższym zadała następujące pytanie:

Czy w związku z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej koszty czesnego oraz koszty dojazdu (amortyzacja samochodu) na uczelnię może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.
W jaki sposób udokumentować obecność na uczelni?

Zdaniem wnioskodawczyni, koszty czesnego i dojazdu powinno się zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ każde studia wiążą się z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych czego oczekują pracodawcy i pacjenci.Ukończenie studiów licencjackich gwarantuje jej zdobycie wyższych kwalifikacji zawodowych a co za tym idzie wyższych dochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych poprzez studia licencjackienie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fi-zycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również, jak już wcześniej wspo-mniano, zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Do stwierdzenia czy wydatki na czesne związane ze studiami na kierunku "Pielęgniarstwo" oraz dojazdy na uczelnie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie:

• czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są po-trzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
• czy wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.
  
  

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wy-datki na kształcenie, które pozwolą podatniczce nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Mając na względzie przedstawiony wyżej stan faktyczny stwierdzić należy, iż wydatki jakie ponosi podatniczka na opłacenie czesnego, jak również wydatki na dojazdy na uczelnię spełniają ww. warunki, gdyż mają na celu podniesienie jej kwalifikacji zawodowych, a więc mogą się przyczynić się w przyszłości do zwiększenia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Przeto w myśl ogólnej zasady określonej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem stosowanej przez wnioskodawczynie metody ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej księdze podatkowej i pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

W odniesieniu do wydatków związanych z dojazdem na uczelnię wskazać należy, iż w sytuacji, gdy podróż odbywana jest samochodem wprowadzonym do ewidencji środków trwałych, za koszty uzyskania przychodów można uznać wszystkie wydatki dotyczące danego pojazdu, poniesione w czasie podróży, np. zakup paliwa, opłaty za parking. W przypadku, gdy podatnik korzysta z własnego samochodu osobowego nie będącego środkiem trwałym, wydatki związane z eksploatacją pojazdu stosownie do postanowień art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się do kosztów na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Koszty eksploatacji pojazdu w tym przypadku nie mogą przekroczyć kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km, właściwej dla danego pojazdu.

Zauważa się również, iż na wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek udokumentowania obecności na uczelni, lecz obowiązek należytego udokumentowania poniesionych wydatków związanych z opłaceniem czesnego i dojazdem na uczelnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.