Istota interpretacji:

Wnioskodawca zarządza portfelem (aktywami) klienta poprzez podejmowanie i realizacjędecyzji inwestycyjnych na rachunek klienta bez uzyskiwania każdorazowo jego zgody.Zarządzanie odbywa się za pośrednictwem domu maklerskiego, któremu Wnioskodawcazleca dokonywanie konkretnych operacji finansowych. Zyski z tych operacji przysługująklientom. Są one opodatkowane na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stawką w wysokości 19%. Z tytułu zarządzania ich aktywami klienciuiszczają opłatę stanowiącą dochód Wnioskodawcy tzw. opłatę za zarządzanie. Czy opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobierana od klientów przez firmę inwestycyjną działającą w oparciu o art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z dnia 23 września 2005 r. ze zm.) stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zarządzając portfelami swoich klientów, w skład których wchodzą maklerskie instrumenty finansowe, prowadzi działalność maklerską w rozumieniu art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Zarządzanie portfelem przez Wnioskodawcę polega na podejmowaniu i realizacji decyzji inwestycyjnych na rachunek klienta w ramach portfela. Decyzje inwestycyjne podejmowane i realizowane są bez uzyskiwania przez Wnioskodawcę każdorazowej zgody klienta. Zarządzanie portfelem obejmuje w szczególności:

• nabywanie i zbywanie instrumentów finansowych,
• subskrybowanie i dokonywanie zapisów na instrumenty finansowe,
• realizowanie praw wynikających z posiadania instrumentów finansowych,
• zawieranie transakcji terminowych,
• lokowanie środków na rachunkach bankowych,
• dokonywanie transferów aktywów pomiędzy rachunkami klienta.

Zarządzanie aktywami klientów odbywa się za pośrednictwem domu maklerskiego, któremu Wnioskodawca zleca dokonywanie konkretnych operacji finansowych. Wskazane powyżej operacje przynoszą zyski, które przysługują klientom. Zyski te opodatkowane są na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stawką w wysokości 19%. Z tytułu zarządzania ich aktywami klienci uiszczają opłatę stanowiącą dochód Wnioskodawcy tzw. opłatę za zarządzanie. Opłata ta równa się procentowemu udziałowi w zarządzanych aktywach, a pokrywana jest ze środków pieniężnych wchodzących w skład portfela klienta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobierana od klientów przez firmę inwestycyjną działającą w oparciu o art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z interpretacją Ministra Finansów z dnia 18 marca 2004 r. (sygn. PB5/RD-033-2-106/04), za koszty uzyskania przychodu można uznać zarówno poniesione przez podatnika "koszty przypisane do konkretnej transakcji (koszt nabycia odpłatnie zbywanego papieru wartościowego)" jak i koszty związane z obsługą rachunku papierów wartościowych poniesione w celu uzyskania przychodu. Zatem opłata za zarządzanie ponoszona prze klientów stanowi taki właśnie koszt uzyskania przychodu. Bez udzielenia przez klienta zgody na ponoszenie tej opłaty, Wnioskodawca nie zawarłby z nim umowy o zarządzanie indywidualnym portfelem instrumentów finansowych, a tym samym nie uzyskałby on z tego tytułu żadnych dochodów. Opłata jest więc kosztem koniecznym do uzyskania przychodu. Wnioskodawca sądzi, że art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wśród wskazanych tam wyłączeń kosztów, które można by zakwalifikować jako opłatę za zarządzanie portfelem finansowym. Wprost przeciwnie - opłatę tę można uznać za koszt uzyskania przychodu wskazany w art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38a. Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, iż opłata za zarządzanie stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca kosztów uzyskania przychodów została zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w myśl którego kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Pojęcie "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza bezpośredni związek pomiędzy kosztem a przychodem. W efekcie istotną przesłanką zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego między tym wydatkiem, a osiągniętym przychodem.

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu przyjmuje się wydatki:

• bezpośrednio przypisane do konkretnej transakcji - koszt nabycia odpłatnie zbywanego papieru wartościowego (cena jednostkowa x ilości papierów wartościowych),
• koszty poniesione przez podatnika w roku podatkowym związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie, w celu uzyskania przychodu (koszty: prowizji, w tym prowizji kupna i sprzedaży, poniesione w danym roku związane z prowadzeniem lub założeniem rachunków, koszty transferu, zdeponowania papierów itp.).

Zarządzanie to oparty na wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach cały proces podejmowania decyzji i ich realizacji co zrobić, w jakim momencie oraz perspektywie czasowej, z danym instrumentem finansowym. Zatem w istotnym zakresie determinuje ono możliwość i zakres uzyskania przychodu z obrotu instrumentami finansowymi.

Skoro z przedmiotowego stanu faktycznego wynika, że przychód został uzyskany w wyniku zarządzania portfelem przez biuro maklerskie, to oznacza, iż występuje związek przyczynowo-skutkowy między uzyskanym przychodem a usługą zarządzania. W efekcie uznać należy, że przedmiotowa opłata za zarządzenie portfelem instrumentów finansowych stanowi koszt uzyskania przychodów, jako odpowiadająca kryteriom wynikającym z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Ponadto na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto informuje się, że zgodnie z treścią art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.