INTERPRETACJA INDYWIDUALNA
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani R. przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2007r. (data wpływu do tut. Biura - 27 listopada 2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej -jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 27 listopada 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.W dniu 27 listopada 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.W dniu 27 listopada 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest prowadzenie szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych: policealne studium zawodowe dla dorosłych. Słuchacze z tytułu uczęszczania do szkoły opłacają miesięczne czesne. Ponadto, na prowadzenie ww. szkół, wnioskodawczyni będzie otrzymywać z Urzędu Miasta dotację przyznaną na podstawie art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty. Wnioskodawczyni ponosi koszty uzyskania przychodów (t.j. wydatki z tytułu wypłaty wynagrodzeń dla pracowników sekretariatu, wykładowców, najmu lokalu, zakupu środków trwałych, wyposażenia) ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu (czesne) oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł (dotacje z jednostek samorządu terytorialnego), a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła przychodów.Prowadzona działalność opodatkowana jest podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:
Jak rozliczać koszty uzyskania przychodu w szkołach niepublicznych otrzymujących dotacje, gdzie nie jest możliwe bezpośrednie wyodrębnienie kosztów przypadających na poszczególne źródła przychodów?
Zdaniem wnioskodawczyni, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 460 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129.Skoro nie jest możliwe bezpośrednie wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.W związku z tym przychody z ww. dotacji są zwolnione z podatku dochodowego.Pamiętać jednak należy, iż stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129.
Art. 22 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.Powyższą zasadę , w myśl ust. 3a tegoż artykułu, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.
Jednakże zasada ta ma zastosowanie tylko wówczas, gdy łącznie spełnione są dwa warunki:- nastąpiło faktyczne poniesienie kosztów uzyskania przychodów zarówno w celu uzyskania przychodu wolnego jak i opodatkowanego, oraz
- brak jest możliwości wyodrębnienia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródło.
W świetle powołanych przepisów, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie faktycznie poniesionych kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła to wnioskodawczyni koszty te może ustalić zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
