W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w zakresie pośrednictwa handlowego. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Siedziba jego firmy oraz miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce. Podatnik obecnie podpisał umowę o świadczenie usług pośrednictwa handlowego z firmą z Włoch. W związku z wykonywaniem swojej działalności dużo podróżuje w celu wyszukiwania klientów dla ww. firmy. Podróże podatnika związane są z działalnością gospodarczą i odbywane zarówno na terenie Polski jak również na terenie Włoch i innych krajów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wyjazdami służbowymi związanymi z wykonywaniem działalności gospodarczej, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w kraju i zagranicą, w wysokości nie przekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom ?

Zdaniem wnioskodawcy, diety z tytułu podróży służbowych może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Skoro podróże przedsiębiorcy związane z wykonywaniem działalności stanowią podróże służbowe, to stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalone diety, z tytułu wyjazdów dokonanych przez prowadzącego działalność gospodarczą, do wysokości określonej rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, stanowią koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.