Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie skupu, sprzedaży, naprawy ciągników i maszyn rolniczych oraz pojazdów samochodowych i jest podatnikiem podatku dochodowego i podatku VAT.W dniu 17.09.2007 roku nabył samochód ciężarowy za kwotę 18.000 zł od osoby fizycznej i na tę okoliczność spisał umowę kupna - sprzedaży. Następnie 26.09.2007 roku złożył w Urzędzie Skarbowym deklarację PCC - 3 i zapłacił podatek w wysokości 2% od kwoty 19.500 zł (cena rynkowa wg Urzędu Skarbowego). Zamierza sprzedać tenże pojazd w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.Wątpliwości Wnioskodawcy budzi następująca sytuacja:Z ustnego wyjaśnienia otrzymanego w urzędzie skarbowym wynika, iż gdyby sprzedał pojazd za kwotę 19.500,-zl na podstawie faktury VAT MARŻA to podatek VAT powinien być wyliczony z kwoty marży to jest 1.500,-zł.Według oceny wnioskodawcy w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych występuje tutaj zjawisko podwójnego opodatkowania oraz opodatkowania podatku, gdyż od kwoty marży netto należy zapłacić podatek w wysokości minimum 19%, a wcześniej od tej kwoty zapłacony został 2% podatek od czynności cywilnoprawnych. Cena sprzedaży przyjęta została hipotetycznie celem jasnego zobrazowania zaistniałej sytuacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak opisane zdarzenie ma się do podatku dochodowego od osób fizycznych, czy nie występuje zjawisko podwójnego opodatkowania?

Zdaniem wnioskodawcy sugerowane podwyższenie kwoty deklarowanej do naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych jest bezpodstawne, w odniesieniu do firm zajmujących się skupem i sprzedażą pojazdów samochodowych, ponieważ żeby zarobić na samochodzie musi go kupić taniej, a żeby szybko sprzedać nie może wystawić ceny wygórowanej (czyli ww. ceny rynkowej). Gdyby zaniżył cenę nabycia samochodu to zyskałby tylko 2% ww. podatku ale w chwili sprzedaży tego pojazdu wychodzi dodatkowy dochód, który należy opodatkować w wysokości co najmniej 19% podatku dochodowego co nie jest opłacalne. Natomiast w przypadku podwyższenia kwoty deklarowanej do naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych w stosunku do podatku dochodowego występuje zjawisko podwójnego opodatkowania a nawet opodatkowania podatku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Przychód ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza ustala się zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 1 ww. ustawy. Stanowi on, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 - tj. pozarolniczej działalności gospodarczej - uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem aby dany wydatek mógł stanowić koszt uzyskania przychodu musi:
• być ponoszony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;
• nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
• być należycie udokumentowany.W przedstawionym stanie faktycznym zakup samochodu ciężarowego stanowi dla podatnika zakup towaru handlowego. Kosztem uzyskania przychodu dla wnioskodawcy będzie zatem kwota jaką faktycznie zapłacił za jego nabycie, wskazana w zawartej umowie kupna - sprzedaży.

Jeżeli w związku z dokonaniem zakupu samochodu, na podstawie odrębnych przepisów, podatnik zobowiązany jest do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych, wydatek ten, jako ściśle związany z nabyciem towaru handlowego i w konsekwencji poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, także stanowi koszt uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie rzeczywiście uiszczonej - tj. obliczony od zadeklarowanej dla celu podatku od czynności cywilnoprawnych, wyższej wartości nabytego samochodu.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym należny podatek od towarów i usług pomniejsza kwotę przychodu a uiszczony podatek od czynności cywilnoprawnych stanowi koszt uzyskania przychodu. W konsekwencji - mając na uwadze cyt. wyżej regulacje dotyczące ustalania wysokości dochodu tj. art. 9 ust. 2 w powiązaniu z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - kwota żadnego z ww. podatków nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zarówno kwota podatku od towarów i usług jak i zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych pomniejszają bowiem kwotę podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W przedstawionym stanie faktycznym nie może zatem być mowy o występowaniu zjawiska podwójnego opodatkowania a tym bardziej opodatkowania podatku.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko podatnika należy uznać zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.