Istota interpretacji:

W jakim okresie czasu należy dokonać odpisów amortyzacyjnych od zakupionej licencji?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.W dniu 7 grudnia 2006 r. dokonał zakupu licencji do stosowania projektu wynalazczego Pt. "Układ spawania zbiorników". Umowa licencyjna przewiduje prawo do korzystania z projektu przez okres 1 roku. Opłata licencyjna wynosi 100.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim okresie czasu należy dokonać odpisów amortyzacyjnych od zakupionej licencji...

Zdaniem wnioskodawcy zakupiona licencja należy do kategorii wymienionej w art. 22m ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest pozostałą wartością niematerialną i prawną. Gdyby natomiast umowa licencyjna na korzystanie z patentu była zawarta na czas nieokreślony do ustalenia okresu amortyzacji miałby zastosowanie przepis art. 22m ust. 4 wskazanej powyżej ustawy.

W analizowanym przypadku umowa licencyjna jest zawarta na okres jednego roku. W związku z tym będzie miał zastosowanie przepis 22m ust 2 ww. ustawy, w świetle którego odpisów amortyzacyjnych od zakupionej licencji na okres 1 roku należy dokonywać przez okres wynikający z umowy na korzystanie z licencji, tj. na okres jednego roku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm. w brzmieniu obowiązującym w 2006r.) kosztami uzyskania przychodu, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie natomiast z treścią art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5. licencje,
6. prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych,
7. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
   
   

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zważywszy zatem, iż okres którego dotyczy zawarta przez wnioskodawcę umowa o korzystanie licencji do stosowania projektu wynalazczego nie przekracza okresu używania dłuższego niż rok, licencja ta nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej o której mowa w art. 22b ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, a zatem nie podlega amortyzacji.

W konsekwencji i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w sprawie nie ma zastosowania, będący przedmiotem interpretacji przepis art. 22m ust. 2 ww. aktu prawnego, dotyczący możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez okres trwania umowy krótszy niż okres wynikający z art. 22m ust. 1 pkt. 4 cyt. ustawy.

Mając powyższe na względzie, jeżeli poniesiony na zakup licencji wydatek spełnia kryteria ustawowe określone w cyt. powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - to wydatek ten stanowi koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, stosownie do zasad określonych w art. 22 ust. 4-6 tejże ustawy, z uwzględnieniem stosowanej przez podatnika metody ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów.

Zauważyć jednak należy, iż w świetle treści art. 22e ww. ustawy jeżeli okres używania licencji przekroczy okres roku - podatnik zobowiązany będzie, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

1. zaliczyć ww. licencję do wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując ją do ewidencji w cenie nabycia,
2. zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnice między ceną nabycia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadająca na okres ich dotychczasowego używania obliczonych dla wartości niematerialnych i prawnych - przy zastosowaniu zasad określonych w art. 22m,
3. stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych,
   
   

wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniach, o których mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a pkt 2; odsetki obliczone od różnicy, o której mowa w pkt 2, wynoszą 0,1% za każdy dzień.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.