W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów stosując tzw. memoriałową metodę księgowania kosztów. W 2007 roku wnioskodawca nie poniósł wydatków, które skutkowałyby uzyskaniem przychodów w roku 2008. Wyjątkiem są koszty pośrednie dotyczące ubezpieczeń komunikacyjnych samochodów które, zgodnie ze stosowaną metodą są zaliczone proporcjonalnie do kosztów roku 2007 oraz w pozostałej części przeniesione na rok 2008r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w roku 2008 podatnik będzie mógł zmienić metodę księgowania kosztów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów z memoriałowej (art. 22 ust. 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) na metodę uproszczoną (art. 22 ust. 4 wymienionej ustawy) i rozliczać wszystkie koszty w momencie ich poniesienia, czyli w dniu wystawienia faktur lub innych dokumentów księgowych?
Czy wydatki faktycznie poniesione w 2007 roku, których ze względu na stosowaną metodę ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów nie zaliczono do kosztów roku 2007, będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w roku 2008?

Zdaniem wnioskodawcy z przepisu art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika obowiązek prowadzenia księgi według tej samej metody w danym roku podatkowym. W konsekwencji nie można zmienić metody w ciągu roku. Przepis ten jednak nie zabrania zmiany metody księgowania kosztów w kolejnych latach podatkowych. Dlatego też, jak twierdzi wnioskodawca może zmienić metodę księgowania kosztów na uproszczoną oraz zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w styczniu 2008 roku poniesiony wydatek w roku 2007, którego nie zaliczył do kosztów roku 2007,w związku ze stosowaną metodą memoriałową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Podatnicy mogą prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów stosując do ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych jedną z dwóch przewidzianych przepisami prawa podatkowego metod:

• tzw. metodę memoriałową - określoną w art. 22 ust. 5 - 5c ww. ustawy lub
• metodę uproszczona (zwaną również potocznie kasową) - wynikającą z art. 22 ust. 4 tejże ustawy.
  
  

Wybór metody należy do podatnika, z tym zastrzeżeniem, że wybraną metodę powinien stosować konsekwentnie przez cały rok podatkowy.Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Art. 22 ust. 4 w/w ustawy stanowi ogólną zasadę potrącalności kosztów w czasie. W myśl tej regulacji koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione (tzw. uproszczona metoda ewidencjonowania kosztów). Zgodnie jednak z art. 22 ust. 6 ww. ustawy podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów może wybrać tzw. memoriałową metodę księgowania kosztów określoną w art. 22 ust. 5 - 5c, jednakże stosowanie tejże metody, uzależnione jest od spełnienia warunków określonych w art. 22 ust. 6 ustawy, z którego to przepisu wynika, iż zasady określone w ust. 5 - 5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Treścią art. 22 ust. 5a - 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca dokonał podziału kosztów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz tzw. koszty pośrednie.Stosownie do postanowień art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Jednocześnie w art. 22 ust. 6b ustawodawca sprecyzował, co należy rozumieć przez moment poniesienia kosztu w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów. Zgodnie z tym przepisem za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w przypadku prowadzenia księgi przychodów i rozchodów zarówno metodą uproszczoną jak i metodą memoriałową koszty pośrednie księguje się w momencie ich poniesienia z tą różnicą, iż w przypadku metody memoriałowej koszty te ujmuje się proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą a w przypadku metody uproszczonej w całości w momencie poniesienia kosztu.

Przepisy prawa podatkowego nie formułują zakazu zmiany raz wybranej metody księgowania kosztów. W związku z tym stwierdzić należy, iż podatnik może zmienić metodę ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów stosowaną w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wraz z rozpoczęciem nowego roku podatkowego. W związku z ustawową definicją poniesienia kosztu, przy zmianie metody ewidencjonowania kosztów, z memoriałowej na uproszczoną, wydatki poniesione i udokumentowane dowodami wystawionymi w 2007 roku będące kosztami pośrednimi, podlegającymi rozliczeniu w czasie, tj. w latach 2007 - 2008, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów roku 2008, gdyż dokumenty wystawione w 2007 roku nie mogą być podstawą wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za rok 2008. Mając jednak na uwadze obowiązującą w polskim systemie prawnym naczelną zasadę ochrony praw nabytych uznać należy, iż jeżeli poniesione przez podatnika wydatki spełniały w roku 2007, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przesłanki zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej to wnioskodawca może część ww. poniesionych w 2007 roku wydatków, przypadających proporcjonalnie do rozliczenia w roku 2008 zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu styczniu 2008 roku, pomimo zmiany metody ewidencjonowania zdarzeń w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W takiej sytuacji należy zachować szczególną staranność aby nie dopuścić do podwójnego obciążenia kosztów uzyskania przychodu tymi samymi wydatkami w różnych latach podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.