W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z wykonywaniem usług informatycznych na rzecz unijnego odbiorcy na terenie Niemiec, podatnik wynajmował w czerwcu br. hotel w pobliżu miejscowości, w której były świadczone usługi. Ze względu na fakt, że usługi te wykonywane będą także w następnych miesiącach, aby obniżyć koszty związane z prowadzeniem działalności, podatnik wynajął na czas świadczenia tych usług pokój w sąsiedniej miejscowości.Wnioskodawca wskazał przy tym, iż oprócz istotnego obniżenia kosztów zakwaterowania umowa powyższa powoduje także zmniejszenie kosztów przejazdów, bowiem hotel znajduje się w odległości 20 km od miejsca świadczenia usług, a wynajmowany pokój w odległości 3 km od tego miejsca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym koszt wynajmu pokoju stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 i art.23 ust. 1 ustawy z dnia 26lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

Zdaniem wnioskodawcy, koszt wynajmu pokoju stanowi koszt uzyskania przychodów, gdyż wynajem pokoju związany jest wyłącznie ze świadczonymi usługami, zatem spełnia kryteria ustanowione w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki tego rodzaju nie są także wymienione jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, tzw. katalogu negatywnym kosztów zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  
  
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki jakie wnioskodawca poniósł na wynajem pokoju w związku ze świadczonymi usługami dla unijnego odbiorcy, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Bez wątpienia bowiem, w złożonym wniosku wnioskodawca wykazał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami a uzyskiwaniem przychodów z ww. źródła przychodów.

Przedmiotowe wydatki nie są wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów ujętym w art. 23 ust.1 ww. ustawy.Zwraca się jednakże uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wydatków związanych z pobytem na terenie Niemiec uzależnionego od rodzaju prowadzonych ksiąg podatkowych. Zgromadzone dokumenty nie mogą się przy tym ograniczać wyłącznie do faktury (rachunku) wystawionej (go) przez właściciela budynku, w którym podatnik wynajął pokój, bądź też innego dokumentu stwierdzającego jedynie wysokość poniesionych przez wnioskodawcę z tego tytułu wydatków.

Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, świadczących o wykonanych usługach informatycznych w okolicach wynajmowanego pokoju, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Jeżeli więc poniesione wydatki spełniają wszystkie wymienione powyżej warunki, to mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.