W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatniczka ma zarejestrowaną działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu przedszkola niepublicznego. W związku z tą działalnością otrzymuje z budżetu gminy dotację w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, która zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest wolna od podatku.

Oprócz dotacji przychodami z działalności prowadzonej przez w/w są wpłaty od rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola, tj. opłata bazowa i opłata za żywienie.Koszty w/w działalności stanowią wszelkie wydatki związane z funkcjonowaniem przedszkola (m. in. wynagrodzenia i pochodne od wynagrodzeń pracowników, wyposażenie placówki w niezbędny sprzęt, artykuły żywieniowe, media, itp.).

Rodzaj prowadzonej działalności uniemożliwia określenie, które koszty finansowane są z dotacji, a które z pozostałych przychodów. Dotacja jest bowiem przekazywana ogólnie na prowadzenie przedszkola, a więc wszystkie wydatki, które związane są z w/w działalnością.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy, z uwagi na fakt, iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuję przychody opodatkowane i wolne od podatku, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, koszty te można ustalić w takim stosunku, w jakim pozostają przychody wolne i opodatkowane w ogólnej kwocie przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje przychody opodatkowane i wolne od podatku - dotacja. Wydatki finansowane bezpośrednio z przychodów wolnych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Ponieważ nie ma możliwości określenia, które wydatki ponoszone są z dotacji, a które z pozostałych przychodów, dlatego też możliwe jest ustalenie kosztów w takim stosunku, w jakim pozostają przychody wolne i opodatkowane w ogólnej kwocie przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Jednocześnie zauważa się, iż w przedstawionym powyżej stanie faktycznym, zastosowanie znajdują w szczególności przepisy art. 22 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), a nie art. 22 ust. 2 pkt 3 i 3a tej ustawy, jak to błędnie wskazano w części D.3. poz. 45. wniosku.Zgodnie z tymi przepisami - jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przy czym zasadę powyższą stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.