W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący m.in. stan faktyczny:

• 30 lipca płatnik zatrudnił nowego pracownika,
• pracownik ten w miesiącu zatrudnienia otrzymał wynagrodzenie w kwocie niższej niż miesięczne koszty uzyskania przychodów,
• za miesiąc lipiec pracodawca zastosował koszty uzyskania przychodu w pełnej wysokości i w takiej też wysokości koszty zostaną pracownikowi wykazane w rozliczeniu rocznym.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy pracodawca jako płatnik, który zatrudnił pracownika pod koniec miesiąca, może zastosować koszty uzyskania przychodu z tytułu stosunku pracy w pełnej wysokości, jeżeli wysokość wynagrodzenia jest niższa niż miesięczna kwota kosztów uzyskania?

Zdaniem wnioskodawcy opisany sposób postępowania jest prawidłowy, ponieważ zryczałtowane koszty uzyskania z tytułu stosunku pracy są niepodzielne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się zaprawidłowe.

Ustawodawca wysokość kosztów uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy określił w sposób zryczałtowany w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.).Przepisy powyższej ustawy nie przewidują możliwości obniżenia miesięcznej kwoty kosztów uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy nawet w sytuacji, gdy koszty te przewyższają wysokość miesięcznego wynagrodzenia.

Zatem w miesiącu, w którym koszty uzyskania przychodów przewyższają przychód z tytułu stosunku pracy, dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym nie wystąpi.Koszty uzyskania przychodów za miesiąc, w którym wystąpił przychód z tytułu stosunku pracy w kwocie niższej od zryczałtowanej kwoty kosztów uzyskania, będą mogły być jednak wykazane przez płatnika w informacji o uzyskanych dochodach i pobranych zaliczkach PIT-11 w pełnej wysokości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.