Pytanie:

Czy skapitalizowane odsetki od kredytu zaciągniętego przed zawiązaniem spółki osobowej, a przeznaczonego na cel, w którym została ona zawiązana i spłacane przez tą spółkę można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej ?

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawcy są współwłaścicielami działek budowlanych, na których zamierzają wybudować domy z zamiarem dalszej odsprzedaży. W tym celu jeszcze jako osoby fizyczne Wnioskodawcy zaciągnęli kredyt. Przedmiotowe działki budowlane zostały wniesione do nowo zawiązanej spółki jawnej jako wkład. Jednocześnie Strona zaznacza, że celem w/w spółki jest prowadzenie działalności developerskiej polegającej na sprzedaży domów wybudowanych na działkach wniesionych tytułem wkładu do spółki.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawcy zwrócili się z zapytaniem, czy skapitalizowane odsetki od kredytu zaciągniętego przed zawiązaniem spółki osobowej, a przeznaczonego na cel, w którym została ona zawiązana i spłacane przez tą spółkę można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej ?

Strona wyraża stanowisko, iż do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę jawną mogą zostać zaliczone poniesione przez nią wydatki na spłatę skapitalizowanych odsetek od kredytu. W ocenie Wnioskodawców, w przedmiotowej sprawie wypełniona zostanie dyspozycja art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż kwoty uzyskane z kredytu bankowego przeznaczone będą na budowę budynków mieszkalnych, czyli na realizację celu, w jakim spółka została zawiązana. W konsekwencji powyższego, środki finansowe pozyskane z kredytu nie będą służyły osobistym potrzebom wspólnika. Zdaniem Strony, istotnym jest także fakt, iż skapitalizowane odsetki od kredytu opłacać będzie spółka, a nie wspólnik.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Pojęcie kosztu określone zostało w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Stosownie do zapisu art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) w/w ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 powołanej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Dokonując analizy treści art. 22 ust. 1 powołanej ustawy, zauważyć należy, iż zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zagwarantowanie źródła przychodu.

Jednakże, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1) wydatek powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodu,

2) wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 w/w ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Z powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika także, iż koszty uzyskania przychodów powinny być przyporządkowane do tego źródła przychodów, z którym poniesione wydatki są związane. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowana jest dokonaniem właściwej oceny, czy poniesione wydatki mają lub mogą mieć wpływ na osiągnięcie przychodu, a więc istnieniem związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem. Jeśli więc pomiędzy określonym wydatkiem a przychodem, lub źródłem przychodu istnieje związek o charakterze przyczynowo - skutkowym lub gospodarczym oraz wydatek ten nie został wymieniony w art. 23 ustawy, to na podstawie powyższego przepisu stanowi on koszt uzyskania przychodu. Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawcy przed zawiązaniem spółki osobowej zaciągnęli kredyt, który wykorzystany będzie na budowę budynków mieszkalnych w ramach prowadzonej przez powyższą spółkę działalności developerskiej. Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczania w koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków na spłatę odsetek od kredytu - od klasyfikacji, rodzaju, czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów odsetek od kredytu jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej. Istotnym zatem jest ustalenie na jaki cel faktycznie przeznaczone zostały środki uzyskane z kredytu oraz kto ponosił wydatki na spłatę tego kredytu i odsetek. Mając na uwadze fakt, iż kredyt zaciągnięty został na budowę budynków mieszkalnych, a przedmiotem prowadzonej przez spółkę jawną działalności gospodarczej jest budowa domów mieszkalnych przeznaczonych na sprzedaż, stwierdzić należy, iż wydatki poniesione przez powyższą spółkę na spłatę skapitalizowanych odsetek od w/w kredytu spełniają dyspozycję zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

A zatem stanowisko Wnioskodawców wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.