Pytanie:

Czy umowy sprzedaży zawarte z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej stanowią dokument księgowy dający podstawę do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej ?

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy umowy sprzedaży zawarte z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej stanowią dokument księgowy dający podstawę do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej ?

Wnioskodawca wyraża stanowisko, że zawarte umowy sprzedaży stanowią dokument księgowy dający podstawę do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Zdaniem Strony, przedmiotowe umowy zawierają wszystkie niezbędne dane umożliwiające uznanie ich za dowody księgowe. Swoje stanowisko Wnioskodawca opiera na uregulowaniach prawnych zawartych w § 13 pkt 5 w związku z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Pojęcie kosztu określone zostało w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zagwarantowanie źródła przychodu. Jednakże, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu oraz dokonać stosownego zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, należy udokumentować jego poniesienie.

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w tym także dokonywania w niej zapisów, określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003r. Nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).

W myśl § 12 ust. 3 powołanego rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1) faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach, lub

2) inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej :

a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,

d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zgodnie z § 13 wymienionego rozporządzenia, za dowody księgowe uważa się również :

1) dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;

2) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;

3) dowody przesunięć;

4) dowody opłat pocztowych i bankowych;

5) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt. 2.

Rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów dopuszcza możliwość dokumentowania faktu dokonywania operacji gospodarczych za pomocą innych dowodów, niż wymienione w § 12 ust. 3 pkt 1. Z powyższego wynika więc, że umowy kupna - sprzedaży zawarte z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej mogą być uznane za dowód księgowy, jeśli będą odpowiadać wymogom określonym w § 12 ust. 3 pkt 2 powołanego rozporządzenia. Z opisanej we wniosku sytuacji wynika, iż przedmiotowe umowy kupna - sprzedaży zawierają wszystkie dane wymienione w § 12 ust. 3 pkt 2 w/w rozporządzenia, co pozwala na uznanie ich za dowody księgowe. W konsekwencji oznacza to, że zawarte umowy sprzedaży stanowią dokument księgowy dający podstawę do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczejA zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.