Pytanie:

Czy poniesione wydatki na zakup kuponów rabatowych umożliwiających bezgotówkowe rozliczenie przejazdów autostradą można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej ?

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy poniesione wydatki na zakup kuponów rabatowych umożliwiających bezgotówkowe rozliczenie przejazdów autostradą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej ?

Zdaniem Strony, zasadnym jest ujęcie w kosztach uzyskania przychodu z działalności gospodarczej faktury dokumentującej zakup bloczka kuponów rabatowych umożliwiających bezgotówkowe rozliczenie przejazdów autostradą. Wnioskodawca podkreśla także, że nabycie takich kuponów jest rozwiązaniem tańszym niż każdorazowe opłacanie przejazdu gotówką.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Pojęcie kosztu określone zostało w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zagwarantowanie źródła przychodu.

Jednakże, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1) wydatek powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodu,

2) wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 w/w ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jeśli więc pomiędzy określonym wydatkiem a przychodem, lub źródłem przychodu istnieje związek o charakterze przyczynowo - skutkowym lub gospodarczym oraz wydatek ten nie został wymieniony w art. 23 ustawy, to na podstawie powyższego przepisu stanowi on koszt uzyskania przychodu.

Z powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż koszty uzyskania przychodów powinny być przyporządkowane do tego źródła przychodów, z którym poniesione wydatki są związane. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowana jest dokonaniem właściwej oceny, czy poniesione wydatki mają lub mogą mieć wpływ na osiągnięcie przychodu, a więc istnieniem związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem. Z opisanej we wniosku sytuacji wynika, iż Strona w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą odbywa szereg spotkań z kontrahentami w kraju i zagranicą. Powyższe wiąże się z koniecznością ponoszenia wydatków związanych z podróżami tj. zakupu kuponów rabatowych umożliwiających bezgotówkowe rozliczenie przejazdów autostradą. Niewątpliwym jest więc fakt, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi związek przyczynowo - skutkowy między wydatkiem a przychodem. Jednocześnie wymienione powyżej wydatki nie zostały umieszczone w art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. w katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższego, poniesione wydatki na nabycie kuponów rabatowych umożliwiających bezgotówkowe rozliczenie przejazdów autostradą spełniają dyspozycję zawartą w art. 22 ust. 1 powołanej ustawy i stanowią koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.