Pytanie:

Czy opłatę stanowiącą 20% kosztów poniesionych w związku z udziałem w szkoleniu wspólniczki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu spółki i jednocześnie, czy jest ona kosztem dla obydwu wspólniczek w takiej proporcji w jakiej uczestniczą w zyskach?

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy opłatę stanowiącą 20% kosztów poniesionych w związku z udziałem w szkoleniu wspólniczki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu spółki i jednocześnie, czy jest ona kosztem dla obydwu wspólniczek w takiej proporcji w jakiej uczestniczą w zyskach?

W ocenie Strony, w świetle przedstawionego stanu faktycznego brak jest możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu poniesionych przez spółkę 20% kosztów uczestnictwa wspólniczki w szkoleniach. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe wynika z faktu, iż w chwili obecnej spółka jawna nie świadczy usług związanych z zarządzaniem jakością.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Pojęcie kosztu określone zostało w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zagwarantowanie źródła przychodu.

Jednakże, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1) wydatek powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodu,

2) wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 w/w ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jeśli więc pomiędzy określonym wydatkiem a przychodem, lub źródłem przychodu istnieje związek o charakterze przyczynowo - skutkowym lub gospodarczym oraz wydatek ten nie został wymieniony w art. 23 ustawy, to na podstawie powyższego przepisu stanowi on koszt uzyskania przychodu.

Z powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż koszty uzyskania przychodów powinny być przyporządkowane do tego źródła przychodów, z którym poniesione wydatki są związane. Warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej jest istnienie związku pomiędzy wydatkiem a źródłem przychodu, a także by wydatek nie został wymieniony w art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowana jest dokonaniem właściwej oceny, czy poniesione wydatki mają lub mogą mieć wpływ na osiągnięcie przychodu, a więc istnieniem związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem. Z treści złożonego wniosku wynika, iż spółka jawna, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu oraz naprawy artykułów użytku osobistego i domowego, natomiast nie świadczy usług związanych z zarządzaniem jakością. Poniesione wydatki nie spełniają więc dyspozycji zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dlatego nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.