W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma podatnika w dniu 28 maja 2007r. zawarła umowę leasingu operacyjnego naczepy o wartości 90.291,70 zł. Czas trwania umowy to 36 m-cy od daty przekazania przedmiotu leasingu, potwierdzonej protokołem zdawczo-odbiorczym.Leasingodawca ustalił:

1. czynsz inicjalny netto 4.514,59 zł,
2. czynsz zerowy netto 35.638,69 zł,
3. czynsze 1-35 netto po 1.153,55 zł, tj. 40.374,25 zł czyli suma opłat wynosi 80.527,53 zł.
   
   

Z wniosku wynika, iż w/w czynsze płatne na podstawie otrzymanych od leasingodawcy faktur. Czynsz inicjalny na podstawie faktury z dnia 31 maja 2007r., czynsz zerowy na podstawie faktury z dnia 09 lipca 2007r., a pozostałe czynsze po wystawieniu faktur w kolejnych miesiącach.

Firma podatnika prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.W uzupełnieniu wniosku (data wpływu do tut. Biura - 17.08.2007r.) podatnik wskazał, iż we wniosku z dnia 20 lipca 2007r. nie uwzględniono aneksu do umowy leasingu operacyjnego.W aneksie strony ustaliły wartość sprzętu na kwotę 89.229,50 zł netto oraz harmonogram spłat:

1. czynsz inicjalny netto 4.514,59 zł zapłacony na podstawie FV z dnia 31 maja 20007r.,
2. czynsz zerowy 35.192,54 zł netto + opłata manipulacyjna netto 446,15 zł, płatne w chwili podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego na podstawie FV z dnia 09 lipca 2007r.,
3. czynsze kolejne od 1-35 po 1.139,83 zł netto oraz koszty wynagrodzenia netto 16,40 zł płatne co miesiąc po otrzymaniu FV od leasingodawcy.
   
   

Wyjaśnił również, iż przedstawiając stan faktyczny pominięto wysokość depozytu gwarancyjnego, tj. ceny zbycia przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy w kwocie 18.738,20 zł, płatnego z ostatnia ratą czynszu.

Reasumując firma podatnika w okresie trwania umowy leasingu poniesie następujące koszty:

• czynsz inicjalny 4.514,59
• czynsz zerowy 35.192,54
• opłata manipulacyjna 446,15
• 35 rat (1.139,88 + 16,40) 40.468,05
• depozyt, tj. cena zbycia 18.738,20

Razem 99.359,53 netto.

Łącznie poniesione opłaty przewyższają wartość zakupionej naczepy o kwotę 10.130,03 zł netto, która to kwota jest kosztem kredytowania przez leasingodawcę.Kwota depozytu gwarancyjnego płatna wraz z ostatnia ratą stanowić będzie dla leasingobiorcy wartość naczepy po trzech latach użytkowania i będzie wartością początkową środka trwałego w firmie podatnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłacony czynsz inicjalny oraz czynsz zerowy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie otrzymania faktur od leasingodawcy?

Zdaniem wnioskodawcy, zarówno czynsz inicjalny, jak i czynsz zerowy, stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie otrzymania faktur, ponieważ:

• firma stosuje metodę kasową, księgując koszty po otrzymaniu faktur dokumentujących poniesienie wydatku,
• faktury za czynsz inicjalny oraz za czynsz zerowy, zostały faktycznie zapłacone (w miesiącach czerwcu i lipcu).
  
  

Wg podatnika, przy rozliczeniu kosztów w czasie, każdorazowo koszty byłyby księgowane na podstawie dowodów wewnętrznych, co przy kilku umowach mogłoby utrudnić prawidłowe ich rozliczenie. Ponadto zaliczenie w koszty, wydatków na podstawie dokumentów źródłowych, jest bardziej czytelne i proste do sprawdzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Stosownie do postanowień art. 23b ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, iż zawarta umowa leasingu spełnia powyższe warunki, a zatem czynsz inicjalny oraz czynsz zerowy może stanowić koszt uzyskania przychodów z prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile finansujący (leasingodawca) w dacie zawarcia umowy nie korzystał ze zwolnień, o których mowa w art. 23b ust. 2 w/w ustawy.

Jednocześnie powołany przepis art. 23b ust. 1 nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty oraz ubezpieczenia przedmiotu leasingu. Zatem rozstrzygając tę kwestię należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 4-6 i ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 22 ust. 4 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Z wniosku podatnika wynika, iż wydatki zalicza on do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z tzw. metodą kasową tj. w dacie ich poniesienia, bez względu na datę uzyskania przychodu. Wnioskodawca nie stosuje zatem zasad określonych w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidzianych dla podatników prowadzących księgi rachunkowe.

W konsekwencji - przy tej metodzie ewidencjonowania kosztów - wnioskodawca nie ma obowiązku stosować się do dyspozycji przepisu art. 22 ust. 5c w/w ustawy, z którego wynika, że koszty pośrednie - jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego - stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Wydatki związane z uiszczeniem kosztów wynikających z wystawionych faktur (czynsz inicjalny, czynsz zerowy) podatnik winien zatem zaewidencjonować w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo - w dacie ich poniesienia. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w art. 22 ust. 6 w/w ustawy (tj. prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.