Pytanie:

W jaki sposób wprowadzić w/w towary handlowe, lub wyposażenie na stan magazynowy firmy ?

Prowadzi Pan firmę, która zajmuje się usługami związanymi z instalacjami elektrycznymi, jak również handlem internetowym. Podczas prac remontowych otrzymuje Pan nieodpłatnie zarówno od klientów indywidualnych, jak i firm - materiały pochodzące z demontażu, które po remoncie będą stanowiły towar handlowy podlegający sprzedaży za pośrednictwem internetu. Otrzymał Pan również przed rozpoczęciem działalności gospodarczej od upadłej firmy, w której pracował należne wynagrodzenie w postaci towarów handlowych (meble, kosmetyki).

W związku z tym zwrócił się Pan do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z pytaniem,w jaki sposób wprowadzić w/w towary handlowe, lub wyposażenie na stan magazynowy firmy.

Pana zdaniem towary handlowe otrzymane nieodpłatnie należy wprowadzić na magazyn na podstawie oświadczenia. Towarów tych nie należy wliczać w koszty zakupu materiałów i towarów handlowych.

W myśl przepisów art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1590) wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zgodnie z art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Sposób dokumentowania zapisów w podatkowej księdze regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są faktury lub inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych
- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zapis § 14 ust. 1 i 2 stanowi, iż na udokumentowanie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów dotyczących tylko niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpis osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne). Sposób pozyskiwania towarów handlowych przedstawiony przez Pana jest dość nietypowy.

Obowiązujące obecnie i przytoczone wyżej przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, określające zasady i sposób ewidencjonowania ponoszonych wydatków, nie precyzują w sposób jednoznaczny zasad postępowania w tej kwestii. Niewątpliwie prowadzona księga musi odzwierciedlać fakt dokonania wszelkich operacji gospodarczych zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem.

Nabycie nieodpłatnie materiałów pochodzących z demontażu jak również otrzymane przez Pana od upadłej firmy, w której pracował należne wynagrodzenie w postaci towarów handlowych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży w prawidłowo opodatkowanym obrocie handlowym stanowi operację gospodarczą, która winna zostać zaewidencjonowana w zapisach podatkowej księgi przychodów i rozchodów, umożliwiając podatnikowi realizację podjętej działalności. Oznacza to, że w księdze muszą znajdować się także te towary handlowe, które będą podlegać dalszej odsprzedaży, nawet gdy zostały nabyte nieodpłatnie. W księdze przychodów i rozchodów musi znaleźć się jednak informacja o sposobie nabycia danego towaru.

Niestety, księga nie przewiduje żadnego dokumentu, który w odpowiedni sposób mógłby dokumentować tego typu zdarzenie. Jednak wydaje się, że właściwy będzie każdy inny dowód np. dowód wewnętrzny. Ważne, aby nabycie w/w towarów w jakikolwiek sposób udokumentować, aby można było udowodnić ich nabycie.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,( t.j. Dz.U z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) kosztem uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy. W przypadku zakupu przed rozpoczęciem działalności gospodarczej towarów niezbędnych przy wykonywaniu usługi, podatnik, stosownie do § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) jest obowiązany do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów(surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów.

Zasady sporządzania i wyceny spisu z natury regulują przepisy § 27-29 ww. rozporządzenia. Wydatek poniesiony na zakup tych materiałów nie jest kosztem w momencie jego poniesienia, a uwzględniony jest przy obliczaniu dochodu na koniec roku podatkowego jako różnica między wartością zapasu na początek i koniec roku.

Zatem warunkiem niezbędnym do uwzględnienia w kosztach wydatków poniesionych na zakup materiałów przed rozpoczęciem działalności jest ujęcie ich w spisie z natury oraz wpisie do księgi. Obowiązek prawidłowego udokumentowania poniesionego wydatku, który stanowić ma w działalności gospodarczej koszt uzyskania przychodu oraz wykazania związku przyczynowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodów spoczywa na podatniku.

W/w interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.