Pytanie:

Czy w przypadku wniesienia przez wspólnika wkładu niepieniężnego (aportu), w postaci udziału w nieruchomości, do spółki komandytowej, wartość tego wkładu jest równa cenie nabycia udziału w nieruchomości przez wspólnika, czy też jego wartości rynkowej?

Pytanie Podatnika:
Czy w przypadku wniesienia przez wspólnika wkładu niepieniężnego (aportu), w postaci udziału w nieruchomości, do spółki komandytowej, wartość tego wkładu jest równa cenie nabycia udziału w nieruchomości przez wspólnika, czy też jego wartości rynkowej?

Stanowisko Podatnika:
Zdaniem Podatnika z chwilą wniesienia udziału w nieruchomość jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki komandytowej jego wartość początkowa powinna być równa jego wartości rynkowej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieliczce po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego sprawy informuje:

Definicja wartości początkowej w przypadku wniesienia przez wspólnika aportu do spółki osobowej, jaką jest spółka komandytowa, zawarta została w art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 poz. 176 ze zm.) Zgodnie z w/w przepisem, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Spółką komandytową, w myśl art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Spółka komandytowa jest spółką nie posiadającą osobowości prawnej, z punktu widzenia prawa podatkowego podatnikami są poszczególni wspólnicy.

Istotę powstania i odpowiedzialności spółki komandytowej regulują przepisy kodeksu spółek handlowych art. 102-124 cytowanej wyżej ustawy, gdzie podmiotem są wspólnicy, którzy mogą we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości. Z aktu notarialnego umowy spółki przedłożonego przez Podatnika wynika, że stronami umowy przedmiotowej spółki są osoby fizyczne gdzie jeden ze wspólników - komplementariusz - odpowiada za zobowiązania Spółki bez ograniczenia a pozostali komandytariusze odpowiadają w sposób ograniczony do wysokości sumy komandytowej. Status odpowiedzialności wspólników spółki komandytowej powoduje, iż różne są ich uprawnienia i tylko komplementariusze uprawnieni są do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania. Komandytariusze nie mają prawa prowadzenia spraw spółki mogą ją jedynie reprezentować jako pełnomocnicy oraz mają obowiązek wniesienia wkładu. Wniesiony przez komandytariusza do spółki wkład może być w wartości niższej niż suma komandytowa.

W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujących od 2007 roku, uwzględniając fakt, iż Podatnik na dzień składania dodatkowych wyjaśnień tj. 11 stycznia br. nie nabył jeszcze udziału w nieruchomości, który ma zamiar wnieść do spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu) - wartość początkową środka trwałego wniesionego aportem do spółki komandytowej ustala się na podstawie jego wartości zawartej w umowie spółki komandytowej, przy czym nie może ona być wyższa od wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

Reasumując powyższe orzeczono jak w sentencji.
Na pytanie drugie Podatnika zawarte w przedmiotowym wniosku udzielona zostanie odpowiedź w odrębnym postanowieniu.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa poniższa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14b § 5 w/w ustawy.

W dacie wydania niniejszego postanowienia nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.
Na niniejsze postanowienie, zgodnie z art. 236 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem tut. organu w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia