Pytanie:

Czy można uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów wydatki dotyczące zakupu ubrań dla pracowników, reprezentujących stoisko firmy?

Pismem z dnia 28.06.2007r zwróciła się Pani do Naczelnika tutejszego Urzędu o interpretację przepisów prawa podatkowego.
Z treści złożonego wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży obrazów, figur, malowanego szkła na terenie kraju i za granicą , korzystając z opodatkowania w formie zasad ogólnych-podatek liniowy .
Zapytanie Pani dotyczy między innymi wyjaśnienia, czy można uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów wydatki dotyczące zakupu ubrań dla pracowników, reprezentujących stoisko firmy.
W złożonym piśmie, zawarła Pani swoje stanowisko w sprawie, iż ponoszone wydatki, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu i lub zachowaniu źródła przychodów ,stanowią koszt uzyskania przychodów.

Rozpatrując sprawę , należy stwierdzić co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. (...).W takim ujęciu kosztami związanymi z działalnością gospodarczą będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami jak i pozostające w związku pośrednim, jeśli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione, w celu uzyskania przychodów.
Zaznaczyć przy tym należy , iż obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu.
Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów.
Targi branżowe służą zaprezentowaniu produkowanych bądź sprzedawanych przez firmę towarów, co wiąże się z poniesieniem kosztów wynajmu stoiska, obsługujących go hostess itp. W poruszanej kwestii kosztów ubioru, jeśli będzie to odzież służąca do wykonywania działalności gospodarczej, będzie ona jednolitą odzieżą pracowników bezpośrednio obsługujących klientów, wyposażona w charakterystyczne cechy firmy ( barwa, krój, logo) to utraci ona charakter odzieży osobistej. I chociaż nie posiada cech odzieży ochronnej lub narzuconej przepisami sanitarnymi -to wydatki na zakup takiej odzieży mogą stanowić koszt uzyskania przychodów. Zatem, stanowisko Pani uznano za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.

Stosownie z art. 14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik zastosował się do tej interpretacji , organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia , o którym mowa w art. 14a § 4 , jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja , o której mowa w art. 14a § 1 , jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowych właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5 ( art. 14b § 2 Ordynacja podatkowa).

Od niniejszego postanowienia na podstawie art. 14a § 4 i art. 236 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r Ordynacja podatkowa służy prawo złożenia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia - art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.