Pytanie:

Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości i czynszu dzierżawnego ponoszonych w związku z nabyciem przez osobę fizyczną prawa wieczystego użytkowania działki gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, które ujęto w ewidencji środków trwałych ?

W dniu 12.03.2007r. złożył Pan wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości i czynszu dzierżawnego ponoszonych w związku z nabyciem na osobę fizyczną czyli Pana prawa wieczystego użytkowania działki gruntu stanowiącej własność Skarbu Państwa, a które to prawo zostało ujęte w ewidencji środków trwałych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prawo wieczystego użytkowania działki gruntu stanowiącej własność Skarbu Państwa zostało nabyte przez Pana jako osobę fizyczną, z myślą o rozszerzeniu i rozwinięciu już prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie handlu opałem. Przed oddaniem gruntu do użytkowania na cele prowadzonej działalności odarczej zachodzi konieczność przeprowadzenia prac adaptacyjnych, które z uwagi na brak środków nie moga być prowadzone.

Ponadto w piśmie z dnia 26.03.2007r. stanowiącym uzupełnienie do pytania zawarł Pan informację, iż w/wym grunt został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy.

W ocenie Pana wszystkie koszty ponoszone z tytułu podatku od nieruchomości i czynszu dzierżawnego, związane z nabyciem prawa wieczystego użytkowania działki gruntu, który obecnie nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej stanowią, koszty uzyskania przychodu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu udziela interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe.

W świetle art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm./ amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki..............,
2. maszyny , urządzenia........,
3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast w art. 22 c w/wym ustawy z dnia 26 lipca 1991r. ustawodawca wymienił rzeczy i prawa zwane środkami trwałymi lub wartościami materialnymi i prawnymi nie podlegające amortyzacji:

1. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2. budynki i mieszkalne wraz z znajdującymi się w nich dżwigami lub...,
3. dzieła sztuki...,
4. wartość firmy ................,
5. składniki majątku , które nie są używane...........

W myśl przepisu art. 22c ustawy podatkowej grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów zaliczono do środków trwałych, które nie podlegają amortyzacji.

Zasady zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z prowadzoną działalnościa gospodarczą zostały unormowne przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm./, który stanowi iż kosztami uzyskania są koszty poniesione w celu osiagnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że sam fakt nie wymienienia danego wydatku w art. 23 omawianej ustawy nie jest podstawą do zaliczenia go w ciężar kosztów.

Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z przychodami . Podatnik ma więc możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich ponoszonych kosztów, pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poczynienie może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatki podatnika muszą być celowe, to znaczy muszą być ponoszone dla uzyskania czy zwiększenia przychodów podatkowych.

Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie. Wydatki te, zaktualizowane z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Informujemy ponadto, iż uiszczany podatek od nieruchomości jest rodzajem kosztu pośredniego, który z mocy prawa obowiązany jest podatnik uiszczać w związku z posiadaniem prawa wieczystego uzytkowania działki gruntu stanowiącej własność Skarbu Państwa. Jednak obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości nie wynika z wykorzystania nieruchomości do prowadzenia działalności, ale sam fakt posiadania jej stanowi podstawę naliczenia podatku w wysokości odpowiadającej stawkom podatku dla nieuchomości związanych z działalnością gospodarczą.

Decyzja ustalająca wymiar podatku od nieruchomości na rok 2007 wydana dla Pana, w związku z posiadaniem prawa wieczystego użytkowania, została ustalona w oparciu o stawki określone dla gruntów pozostałych, a nie gruntów związanych z działalnością gospodarczą.

Mając powyższe na względzie,ponoszone przez Pana koszty w postaci podatku od nieruchomości oraz czynszu dzierżawnego związane z posiadanym tytyłem prawnym nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu, bowiem nie wykazano, iż istnieje związek przyczynowo- skutkowy z osiąganymi przychodami.

Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony w Pana wniosku, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu nie podziela Pana stanowiska w sprawie i uznaje je - za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak zastosuje się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5 art. 14b.