Pytanie:

Czy otrzymana dotacja z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej stanowi przychód czy koszt uzyskania przychodu?

Z wniosku wynika, że w grudniu 2006 r. otrzymała Pani z Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie jednorazowe środki z Funduszu Pracy przyznane na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Środki te zostaną przeznaczone na zakup towarów i wyposażenia firmy. Rozpoczęcie działalności gospodarczej określono na styczeń 2007 r., zaś zakupiony towar zostanie ujęty w remanencie początkowym firmy.

We wniosku zawarła Pani zapytanie czy otrzymana dotacja stanowi przychód czy koszt uzyskania przychodu.

Wyraziła Pani stanowisko, że otrzymana dotacja stanowi koszt uzyskania przychodów.

Art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy z dn. 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 ze zm.) czyli o przyznanych bezrobotnemu jednorazowo środkach z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej.

Zatem otrzymana dotacja ze środków Funduszu Pracy nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle wyżej cytowanego przepisu sam fakt otrzymania dotacji na cele działalności gospodarczej nie uprawnia do zarachowania jej kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle wyżej cytowanego przepisu sam fakt otrzymania dotacji na cele działalności gospodarczej nie uprawnia do zarachowania jej kwoty do kosztów uzyskania przychodów. Dopiero poniesienie wydatków sfinansowanych przyznanymi środkami z Funduszu Pracy stanowi podstawę do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z cytowanego przepisu. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, to między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie bądź funkcjonowanie źródła przychodów.

W związku z powyższym poniesione wydatki na zakup wyposażenia stanowią koszt uzyskania przychodów pod warunkiem spełnienia w/w przesłanek.

Natomiast wydatki poniesione na zakup towarów handlowych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i ujęte w spisie z natury towarów na dzień rozpoczęcia działalności (remanent początkowy) nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów, lecz są uwzględniane przy obliczaniu dochodu za dany rok podatkowy (bądź w sytuacjach, o których stanowi § 27 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.08.2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - Dz. U. nr 152 poz. 1475 ze zm.).
Zgodnie bowiem z dyspozycją zawartą w art. 24 ust.2 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadów, jeżeli wartość remanentu remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego informuje, że w przypadku przeznaczenia części otrzymanych środków z Funduszu Pracy na zakup środków trwałych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia tych środków od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków a zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 23 ust. 1 pkt 45 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego postanowiono jak w sentencji.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.