|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, osoba bezrobotna, prowadzenie działalności gospodarczej, środki pieniężne, urząd pracy | |
| Data: 2007-08-07 | |
![]() Pytanie:Czy uzyskane środki pieniężne przez osobę bezrobotną z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ?Jako osoba bezrobotna, rozpoczęła Pani w dniu 16 kwietnia 2007r. działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W dniu 11 kwietnia 2007r. podpisała Pani umowę o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej. Środki pochodzą z Europejskiego Funduszu Społecznego Działanie 1.3 2006 "Perspektywy" i przyznane są na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz.1001 ze zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. z 2005r. Nr 236 poz. 2002 ze zm.), rozporządzenia Komisji Wspólnot Europejskich nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy de minimis i zarządzenia Nr 13 Dyrektora Miejskiego Urzędu Pracy z dnia 13 marca 2007r. Uzyskane fundusze wykorzystała Pani na zakup mebli, togi radcy prawnego, szyldu, sprzętu komputerowego i programu komputerowego. W związku z powyższym zwróciła się Pani z zapytaniem; Zdaniem Pani poniesione wydatki na zakup wyposażenia kancelarii (z wyłączeniem środka trwałego) finansowane ze środków z Funduszu Pracy mogą być zaliczone w koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie poniesione wydatki na zakup programu komputerowego Lex Omega zaliczonego do środków trwałych, którego zakup został sfinansowany ze środków Funduszu Pracy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jedynie w tej części, w jakiej zakup tego programu został sfinansowany ze środków własnych podatnika. Zgodnie z dyspozycją art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 217 poz. 1590) wnioski o przyznanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Na podstawie art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego (...) na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W związki z powyższym informuję Panią o zakresie i sposobie zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy. Aby więc określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, to między tym wydatkiem, a osiągniętym lub planowanym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie bądź funkcjonowanie źródła przychodów. Zatem nie ma przeszkód, aby wydatki sfinansowane ze środków Funduszu Pracy (za wyjątkiem wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych) stanowiły koszty uzyskania przychodów. W przypadku zakupu wyposażenia, którego wartość początkowa przekracza 1.500 zł podatnik obowiązany jest prowadzić ewidencję wyposażenia, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm). Natomiast w przypadku zakupu składników majątkowych, które zostaną zakwalifikowane do środków trwałych, kosztem uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków. Stosownie bowiem do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym lub zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Zatem w sytuacji, gdy wydatki na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zostały sfinansowane np. ze środków, które podatnik otrzymał na podstawie ustawy o promocji i zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, odpisy amortyzacyjne od tej części ich wartości nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Uwzględniając powyższe, stanowisko Pani zaprezentowane we wniosku jest prawidłowe. W/w interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. |
|
| 2007-08-07 |
