Pytanie:

Czy w przypadku, gdy podatnik jest właścicielem jednego samochodu, wykorzystywanego do działalności gospodarczej można go wprowadzić do ewidencji środków trwałych i amortyzować, oraz czy można zaliczyć w koszty uzyskania przychodów koszty związane z eksploatacją tego samochodu?

Ze stanu faktycznego, przedstawionego w piśmie wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie budownictwa. Zamierza Pan zakupić samochód Volkswagen Transporter do przewozu pracowników i materiałów, będzie to Pana jedyny samochód.

W związku z powyższym pytanie skierowane do organu podatkowego brzmi:
Czy można wprowadzić do ewidencji środków trwałych powyższy samochód, oraz czy można zaliczyć w koszty uzyskania przychodów koszty związane z eksploatacją tego samochodu (np. koszty napraw, paliwa - prowadząc ewidencję przebiegu pojazdu)?Zdaniem Pana - samochód będzie można wprowadzić do ewidencji środków trwałych i amortyzować. Koszty związane z eksploatacją będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu stwierdza, co następuje: W myśl art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - dalej updof - amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - między innymi - maszyny, urządzenia i środki transportu, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22 h updof odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór, suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Za wartość początkową środków trwałych zgodnie z art. 22g uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.

Z przytoczonej definicji środków trwałych wynika więc, że jednym z warunków zaliczenia przez podatnika składników majątku do środków trwałych jest wykorzystanie przez niego tego składnika na potrzeby działalności gospodarczej.
A zatem nie wystarczy samo wprowadzenie środka trwałego do ewidencji środków trwałych, lecz musi również nastąpić faktyczne wykorzystywanie go w celu wykonania określonych czynności związanych z wykonywaną przez podatnika działalnością. Przepisy podatkowe uzależniają więc zaliczenie w ciężar kosztów odpisów amortyzacyjnych od tego, czy środek trwały jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby działalności gospodarczej.
Przepisy powyższe nie przewidują amortyzacji w części i wskazują, że wprowadzony do ewidencji środków trwałych składnik majątku nie może być wykorzystywany do innych celów niż do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 22j ust. 1 pkt 2 updof podatnicy mogą ustalać indywidualne stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż, w przypadku środków transportu, 30 miesięcy. Środek trwały może być uznany za używany, jeżeli podatnik udowodni, że przed jego nabyciem był wykorzystywany co najmniej przez okres 6 miesięcy.

Tak więc w przedmiotowej sytuacji, jeżeli zakupiony samochód będzie służyć do celów prowadzonej działalności gospodarczej, nie będąc jednocześnie wykorzystywany do celów osobistych, będzie on mógł być wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a odpisy amortyzacyjne dokonywane od jego wartości stanowić będą koszty uzyskania przychodów. Dodatkowo, w przypadku, gdy będzie Pan w stanie udowodnić, że zakupiony samochód (przed dokonaniem przez Pana zakupu) był wykorzystywany przez co najmniej 6 miesięcy, możliwym będzie ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla zakupionego samochodu, pod warunkiem, że okres amortyzacji nie będzie krótszy niż 30 miesięcy.

Wydatki związane z użytkowaniem przedmiotowego samochodu stanowić będą koszty uzyskania przychodu na podstawie przepisu art. 22 ust. 1 updof, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Dla uznania poniesionych wydatków za koszty uzyskania przychodów nie będzie jednak koniecznym prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 46 i ust. 5 updof podatnik, w celu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem samochodu, winien prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu jedynie w sytuacji gdy dotyczy to używania samochodu osobowego niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych. Zaznaczyć ponadto należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają definicję samochodu osobowego, stosowaną dla celów opodatkowania tym podatkiem. Zgodnie z art. 23 ust. 3a ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.01.2007 r. przez samochód osobowy rozumiano każdy samochód, który nie posiadał homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe, oraz którego dopuszczalna ładowność nie przekraczała 500 kg. Od dnia 01.01.2007 r. na podstawie przepisu art. 5a pkt 19 za samochód osobowy uważany jest pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą (przepis powyższy stosujemy do samochodów nabytych od dnia 01.01.2007 r.).

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
W sprawie będącej przedmiotem zapytania nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

POUCZENIE:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia (art. 14a § 4, art. 236 § 2 pkt 1 uOp.).